Land van Li – weblog

De hele zomer zat ik achter de computer. Tot ik er helemaal gaar van werd. En toen nog wat langer. Ons meissie had nog geen enkel boek met foto’s. Alles stond nog op de computer. Dus van 6 jaren. Meer dan 5000 foto’s om uit te zoeken…. Ik heb er met 870 foto’s in 280 blz haar zes jaren gedocumenteerd. Bij Blurb. Geweldige foto’s en relatief heel goedkoop. (Vergeleken met al die boeken die je moet kopen en al die foto’s die je moet laten afdrukken en waar je de helft weggooit…)
.
Maar wat een werk!
Gister werd het bezorgd en Roversdochter zit nu nog steeds te smullen van al die mooie momenten.

• Reageer... (4)

Daar is ons nieuwe terras, achter in de tuin, onder de hangmat. Langzamerhand wordt ons kleine tuintje echt een paradijsje. Het begint al aardig dicht te groeien en we maken hem beetje bij beetje precies zoals we hem willen hebben. Op het tegelterras tegen het huis aan staat een picknickbank, gemaakt op de school van Manlief, van lokaal lariks. En achterin dus de hangmat. Geweldig! En dan deze zomer met zulk prachtig weer.. je zou zeggen dat we een droomvakantie hebben! Maar helaas het lijkt niet echt te lukken dit jaar. En het ergste is: we kunnen er niets of niemand de schuld van geven. Ik doe dat natuurlijk wel, want het ligt er voornamelijk aan dat Manlief en kinderen nog steeds niet snappen dat ik echt altijd gelijk heb en dat ik daar steeds ruzie over moet maken. Het zou ook kunnen dat ik iets sneller aangebrand ben omdat ik steeds zo laat ga slapen… Maar feit is dat we (niet alleen ik!) erg geprikkeld op elkaar reageren allemaal. Eigenlijk is het zelfs zo dat de paar dagen dat Manlief en ik dat vlonderterras van de foto aan het leggen waren, net een paar van de weinige dagen zonder.. eh.. met weinig gemopper waren. Best raar, maar wij zijn dan ook behoorlijk goeie klussers… Althans.. we klussen vaak. Vooral uit zuinigheid en omdat we zo eigenwijs zijn dat wij altijd iets willen wat niet te koop is. Dus we weten nu wel dat ik altijd zaag en Manlief altijd boort en schroeft. Om maar wat te noemen. Daar zijn de rollen duidelijk, daar ligt het misschien aan. Dus als de rest van mijn gezin nou maar snel doorkrijgt dat mamma altijd gelijk heeft en ze gewoon doen wat ik zeg, is dat ook duidelijk en krijgen we nog twee fijne weken!

• Reageer... (5)

Ik kwam thuis….. al enige tijd geleden eerlijk gezegd… en vond op de deurmat een dikke envelop. Erin zat dit mooie tasje met een briefje eraan van Guusje. Nog voor het popje dat ik haar gestuurd heb, lang geleden en waarvoor ik al een heleboel moois had gekregen! Ontzettend lief van je, Guus! En schandalig dat ik zo lang wachtte met reageren, sorry daarvoor. De foto heb ik als probeersel bewerkt in iphoto, zal ik niet meer gaan doen, want daar is ‘ie niet erg veel beter van geworden. Bij Guusje staan veel foto’s van haar mooie zeefdrukken en daar kun je beter zien hoe mooi dat op textiel wordt.

• Reageer... (4)

Ik deed een ruil met Guusje. Zij stuurde mij een heleboel mooie dingen (waarvan ze zelf al hele mooie foto’s op haar blog heeft staan, behalve van die prachtige kaarten op mooi dik geschept papier…) en ik stuurde haar een aankleedpopje. Zeg nou zelf, ben ik verwend of niet?
Ondertussen heb ik mijn blog schandelijk verwaarloosd. Ik ben verschrikkelijk druk met mijn winkel die er bijna aankomt. Ik ga voorlopig vooral stempels, aankleedpoppetjes en tassen verkopen. Ik ben met mijn moeder druk aan het werk met de website. (Ik doe het leuke werk, nl iets moois bedenken, en laat haar oplossingen verzinnen voor hoe dat dan gedaan moet worden…) En ik heb (tip van mijn moeder, zie je ze is echt goed in oplossingen!) een doos gemaakt om mooie foto’s in te nemen. Op uitgesneden zijkanten heb ik mat wit papier geplakt en daar een daglichtlamp gezet. Zo wordt het mooi diffuus licht.
Daarbij zijn we een paar dagen in een huisje geweest bij Zierikzee, in de buurt van mijn oma, die 95 is en nog steeds alleen in haar eigen huisje woont. We hebben haar herinneringen laten ophalen, zodat de kinderen oude geschiedenis uit de eerste hand hoorden… En we zijn een dagje in die heerlijke stad Gent geweest! Misschien vertel ik er later nog es meer over, maar nu moet ik als een gek naar beneden rollen om hoi te zeggen tegen Leeuwenhart en daarna wegracen om Roversdochter op te halen….

• Reageer... (4)

We gingen op de fiets naar Drenthe. Bepakt en bezakt door prachtige natuur. We zetten ons paleisje tussen de bomen in het paradijs. En na een nachtje spugen maakten we gevaarlijke pijlen en bogen en stuurden we de kinderen en hun vriendje op jacht. En na een paar dagen gingen we op weg naar een ander paradijs voor ons paleis, maar ook toen werden enkelen van ons ziek en moest ons Leeuwenhart spugend nog tien kilometer fietsen door weliswaar nog prachtiger nauur dan waarvan we kwamen. Ook een nacht in een sprookjesachtig b&b maakte hem niet beter en we togen weer naar huis. (Dank aan lieve opa en oma!!!)
.
Maar niet lang getreurd: we herpakten ons en een paar dagen later hadden we opa gekidnapt in zijn caravan en we hielden hem een week gegijzeld in Winterswijk. Waar hem vreselijke dingen gebeurden: de kinderen lieten hem verliezen met jeu de boulen, er werd informatie uit hem gepeuterd over vreemde vruchten, vliegende beesten en er werd hem zelfs een boekje over insecten afhandig gemaakt door Roversdochter… Uiteindelijk kregen we medelijden en brachten hem netjes weer terug naar zijn huis, waar hij naar de laatste berichten nog aan het bijkomen is…
.
En ik ook. Ik ben bijna weer terug. Moet nog even m’n plekje vinden, maar dan ben ik weer vol in blogland terug!
Tot dan!

• Reageer... (6)

Jaaaaaah, we hebben eindelijk vakantie!!!! In de stromende regen zijn we naar huis gefietst, onze vakantie tegemoet. Met een huilende Roversdochter die geen trap meer wilde doen, de regen die in mijn ogen stroomde en ze deed prikken en op mijn rug kleine riviertjes maakte en in golfjes mijn schoenen binnengutste… Ik was al blij met de vakantie, maar nu helemaal!! En toen kwamen we thuis en was Manlief er al overwachts.. Hij stroopte onze nattigheid af, droogde ons met een handdoek en stak ons in warme, droge kleren. Wat een weelde!
.
Na een feestmaal gegeten te hebben, lekker op de bank met een enorme stapel strips, voor de vakantie meegenomen uit Manliefs klas.
.
En Leeuwenhart showde de tas van vandaag.
‘Zo lijk ik heel anders!
Ik vond het ook al saai om steeds maar mezelf te zijn.’
.
Oh, en tussen twee haakjes. Gister had ik even een half uurtje voor mezelf en toen gooide ik een volle beker koffie in m’n toetsenbord. Ik zei nog NEE! maar de koffie kon al niet meer terug in de kop.
Ik heb het hele geval maar even onder de kraan gehouden. (Natter kon niet, en dan liever schoon water dan koffie met melk.) En nu ligt ‘ie op z’n kop te drogen. Ik hoop dat het nog goed komt…

• Reageer... (8)

Zo wat ben ik net natgeregend zeg! Poeh!! Ik heb naar meteen een regenpak gekocht. Een vreselijk lelijk ding, helaas… Maar vorig jaar ben ik op zoek geweest naar een mooie regenjas en dat lukte ook niet. Dus, omdat ik een goede regenjas voor de vakantie ook nodig heb, toch maar zo’n lelijk pak gekocht. Balen. Ik wil geen lelijke dingen kopen. Alle mooie regenjassen hadden geen capuchon, en de meeste konden ook niet helemaal tot boven dicht. Die zijn er dus alleen voor de sier. Waarom kan er niemand een mooi EN functioneel regenpak ontwerpen? Zo moeilijk moet dat toch niet zijn?
.
De vakantieplannen zijn omgegooid. Hoewel de fietskar uiteindelijk na lang en stevig doorvragen toch wel meekon (oké, kritiek op ns voorlopig opgeschort!) bleek dat we de fietstrein door Duitsland moesten reserveren. En omdat we dit voor het eerst doen, en het nog onzeker is hoe Roversdochter op zo’n vakantie gaat reageren (ook in het licht van de nachten van de laatste weken!) durven we dat niet aan. We willen terug kunnen als het tegenvalt! Dus. Toch maar iets saaier fietsen in Nederland. Ook best leuk. De fiets volpakken en gewoon de straat uitfietsen en dan maar zien waar we uiteindelijk uitkomen. We gaan dit weekend wel kijken naar leuke routes in de wandelwinkel in Deventer. Met zo’n route kom je op hele mooie plekjes en soms heeft het ook een thema, wat weer heel leuk is voor Leeuwenhart!
.
De tas maakte ik net (ik kan gewoon niet meer ophouden met tassen maken!) voor mijn lieve vriendin. Ik neem zo wat zelfmaak pakketjes voor haar mee naar school die ik niet meer gebruik en had geen tas om het in te doen. En zo’n tas maken gaat echt razendsnel en ik heb veel stof om uit te kiezen…

• Reageer... (12)