Land van Li – weblog

Deze zomer heb ik een erg vervelend virus opgedaan. Ik ben er nog herstellende van. Het was in de mediamarkt. Ik zei al tegen Manlief terwijl we erheen liepen: ‘Dit is niet een goed idee! Ik zal hier slechter uitkomen dan ik erin ga…. ‘ Maar Manlief is behalve lief ook man en op de drempel van een nieuwe computer (dat was de bedoeling daarbinnen!) zal hij toch niet omkeren vanwege vermeend besmettingsgevaar. Dus we stapten naar binnen. En toen was het kwaad geschied: ik kreeg een stevig ontevredenheidsvirus.
.
Het was gezonder geweest om naar de apple-winkel te gaan en flink meer te betalen. Daar zie je hetzelfde lekkers, maar mooi en met ruimte uitgestald. Daar neem je de tijd en ga je met je volle verstand na veel wikken en wegen iets vreselijk moois en duurs kopen. Waarna je volledig vervuld huiswaarts keert en er nog jaren van geniet!
.
Bij de mediamarkt daarentegen, kun je naar binnen rennen en jezelf in de rij bij de kassa terugvinden met allerlei elektronische hebbedingetjes van honderden euro’s onder je arm. En als je dan al dat lekkers hebt teruggezet na die draai om je oren van je portemonnee die dat gelukkig nog net op tijd in de gaten had (aaahhh toe nou!..) en alleen afrekent waar je voor gekomen was (na lang twijfel en overleg) dan ga je teleurgesteld naar huis. Met het idee dat je tekort komt. Want kijk, we hebben nu wel een macbook (echt? jee wat een belachelijke luxe…) maar er zijn veel meer dingen achtergebleven die we ook graag wilden hebben! We hebben nu dus eigenlijk nadat we uit de winkel kwamen veel meer niet, dan voordat we de winkel in gingen… Volg je het nog?
.
Ik was verschrikkelijk tevreden een paar weken geleden. En nu…
.
Maar ik krabbel overeind. Ik geef mezelf een antibioticakuur van blotevoeten-in-het-bos gemengd met creatie-kruiden. (Waarvan op de foto’s de eerste stempels van wat misschien een reeks gaat worden.)
.
Het lijkt aan te slaan. Maar erbovenop ben ik nog niet.
Dus. Wordt vervolgt.

• Reageer... (10)

haha, meteen al weer niet aan m’n voornemen gehouden…. Oké, niet ELKE dag dan, maar om de dag, of om de paar… Vaker. Laten we het daarbij houden.
.
Op zich zijn zulke regelmatigheden wel erg goed voor mij. Ik ben op die manier mijn hele leven wat aan het doorharken. Zo doe ik nu donderdags boodschappen voor de hele week. (Op de biologische markt, vandaar donderdag.) En omdat ik dan alleen brood overhield, waarvoor ik andere dagen naar de winkel zou moeten, bak ik nu al twee weken elke dag zelf brood. Niet in de machine, want die heeft het loodje gelegd een jaar geleden. (En nam bijzonder veel van onze schaarse ruimte in de keuken in…) Maar met de hand. En dat kost me minder tijd dan naar de winkel fietsen!!! Zo als ik toch moet wachten tot de melk voor de koffie kookt mik ik alles bij elkaar. Later op de dag, kneed ik vijf minuten en tijdens het koken, of ’s avonds bak ik het.
Nu eten we dus elke dag vers brood. Biologisch, voor hetzelfde geld als van dat vieze goedkope papbrood uit de supermarkt! (eerlijk gezegd weet ik niet precies hoe het zit met de energie-kosten ervan, maar dat zou toch niet op een euro per dag komen, neem ik aan!) En het kost me nog minder tijd ook… althans, tijd die ik efficiënter kan indelen!
.
Kijk en nu kan ik nog gaan vertellen over Leeuwenharts beugelbekkie, en jullie waarschuwen voor verzekeringen in combinatie daarmee. Maar dat doe ik nu beter niet, want ik moet nog wat bewaren voor de volgende post…

• Reageer... (2)

Naar een vraag van Franca op een reaktie van mij bij Jente, hier foto’s van een rokje dat ik maakte van een oude trui van Manlief. De band bovenaan kocht ik kant en klaar op de markt, het bloemetje maakte ik van oude sokjes van Roversdochter. Daar knipte ik een rondje uit en werkte het af met een strakke smalle zigzag. Hetzelfde idee als bij de onderkant van de truirok. Door de persvoetdruk hoog te zetten, zodat ‘ie flink drukt, krijg je zulke golfjes. Verder is het simpel: trek de trui met de onderkant naar boven aan, speld af hoe dik (of dun) je bent, kruip er dan voorzichtig weer uit en keer hem binnenstebuiten. Dan naai je vanaf de speld naar de oksel en aan de andere kant evenzo. Vervolgens knip je van oksel naar oksel de onderkant van de rok. (Of je doet dit voor het naaien.) Onderkant afwerken, boordstof bovenaan zetten en klaar!
.
Tot nu toe deed ik het zo met truien, vanwege de winter. Ik neem aan dat het hetzelfde gaat met ‘t shirts…. Een vriendin heeft vorig jaar een heleboel ‘t shirts aan elkaar genaaid en er een jurk van gemaakt!

• Reageer... (8)

De pyjama was nog niet op, dus maakte ik er ook nog een ezeltje van. Heeeel zacht, omdat pyjama al een hele tijd was gedragen en gevuld is met wol. Patroontje heb ik uit een boek uit de jaren 70. Nu wil Roversdochter ook nog een jurkje uit de pyjama voor de pop! Ik hoef nooit meer lappen te kopen, op die manier… Ik heb een enorme stapel oude kleren liggen om dingen uit te maken. Maar snuffelen op de markt en in de kringloop is juist zo leuk!!! Ik geloof dat ik noooit tijd genoeg heb om alles te maken wat ik zou willen en kunnen. Dat is rijkdom die best een beetje op mijn schouders drukt…

• Reageer... (4)

Roversdochter was intens verdrietig dat haar lievelingspyjama haar te klein was geworden. Ze huilde dikke tranen. En nu hou ik er sowieso niet zo van om dingen weg te gooien, dus maakte ik er net een rokje van. Met in de voorkant een stuk van een andere pyjama en in de achterkant een stuk van een hempje. De band is een mouw en ik voerde hem met een voering van een rokje van mezelf waar ik al eens een jurkje van maakte. Ik naaide er een rondje op dat ik uit een sok knipte en zigzagde langs de rand. Er moet nog elastiek in, maar eerst even passen straks. Ik hoop dat het haar goedkeuring kan wegdragen, want dat weten we maar nooit met mevrouw Wispelturig!

• Reageer... (2)

Zonet heb ik weer een zakje gemaakt. Met van die leuke knoopjes van vroeger op de klep. Ik vond ‘m eigenlijk een beetje saai, tot ik bedacht er die knoopjes op te naaien.
.
Maar om het nu even ergens anders over te hebben: phoeh, ik voel me toch volwassen ineens!!! We hebben met ons gezin een nieuw ritme gevonden. Op zondag poetsen we ons huis! En nu is alles alles plotseling de hele tijd door schoon en opgeruimd!!
En!! Om het nog wat erger te maken: we hebben ook onze administratie en geldzaken allemaal eens goed opgeruimd en bekeken, en hebben een nieuw Financieel Systeem ingevoerd. En nu gaan we toch bezuinigen!! Zodat we ineens alles onder controle hebben!!! Ik loop nu dus niet meer met m’n trui over m’n hoofd door het huis, maar gewoon met m’n ogen open, en ik zie haast niets meer waarbij ik moet denken oeidatmoetiknudoenmaargeentijdgeentijd!
.
Tgg, en nu snap ik dus plotseling niet meer waarom ik toch al die jaren het nietnietniet voor elkaar kreeg.. Het kost echt haast geen tijd of moeite!
.
Nah. In feite snap ik het wel. De kinderen worden ouder. We hebben in de vakantie voor het eerst een echt spelletje met z’n vieren gespeeld. Dus niet een kinderspelletje, memorie of zwartepieten, maar een echt spel. En leuk! Zonder gemopper! (Roversdochter schopte alleen twee keer haar glas omver, omdat ze op de tafel zat, maar in plaats van het maar te laten liggen omdat er zoveel stof onder de tafel ligt dat we daar onze schone doekjes niet doorheen gaan halen, konden we het zo opvegen…) En we hebben sinds kort ook echt ontspannen maaltijden. Gezellig kletsen en grapjes maken, in plaats van politie-agentje spelen. En ze helpen dus ook mee opruimen en poetsen op zondag. (Daar zijn we met ons allen maar zo’n 2 uur mee bezig!)
.
Dus. Aan alle wanhopige moeders in zwarte plakkerige huizen: alles lost zich vanzelf op zodra uw jongste kind 5 is! Dan slaap je weer, lach je weer, en ben je zomaar weer gewoon je leuke zelf in plaats van die slovende zwoegende mopperkont.

• Reageer... (14)

Het duurde even… oké, iets langer dan even, maar nu ben ik er echt weer!! Ik heb altijd een boel tijd nodig om te acclimatiseren in veranderde situaties. En ik ben erg druk geweest met gordijnen naaien en het opnieuw inrichten van de klas van Roversdochter. Maar mooi is het geworden!!! Gisteren heb ik de allerlaatste gordijnen opgehangen (Vrije School, hè! Daar hangt wel twee keer zoveel stof in de klas als in andere scholen!!)
.
En zondag hebben we de kasten van de kinderen uitgespit, want ik kon de schone was er bijna niet meer in krijgen. (Meestal ligt de helft van ieders kleren in de was, dat scheelt een stuk in die kasten, maar nu had lievelieve schoonmoeder ook een paar wassen gedraaid en wat moesten we toch doen met al die stapels kleren?!?) en toen we daar toch mee bezig waren meteen maar alles weer gepast en stapels gemaakt met weg-te-geven, weg-te-gooien en hier-zit-nog-een-bruikbaar-stukje-in.
Dus nu past alles weer in de kasten en weet ik meteen dat ik niet naar een kledingbeurs hoef dit seizoen (jeui!!!) En ligt er in mijn lapjeskast een enorme stapel kleren waar ik nog wel wat uit kan knippen om ergens op de naaien. Ik heb er helemaal zin in, wat zal ik mee gaan maken? Er zit veel tricot bij, hoe kan ik dat verwerken? Iemand een idee?
.
Hier is het eerste dat ik weer maakte na de vakantie. Ik lag wakker in de tent en had allemaal geweldige ideeën. Het meeste was ik de volgende dag alweer kwijt, maar dit vaasje bleef bij. Het moet eigenlijk aan zo’n haakje met zuignapje aan het raam hangen, maar die dingen had ik niet meer. Het zijn twee ronde stukjes tafelzeil met ringetjes erin en een koordje erdoor. Simpel!!
.
Volgende week maandag gaat Roversdochter voor het eerst naar de (geweldige leuke!!) bso. En dan ga ik voorraad maken en mijn winkeltje inrichten. Die staat al maanden achter de schermen de trappelen, maar steeds had ik er geen tijd voor. Nu gaat het echt komen!!!! Hou je vast!

• Reageer... (6)

Ik maakte van oude kleren, die mij te klein zijn geworden nieuwe. Rok en hempje werden jurkje, volgens patroon van een jurkje dat ik al 15 jaar heb en nog steeds goed zit. Simpel: onderkant van het hempje eraf geknipt, bovenkant van de rok eraf, en dan aan elkaar genaaid. (De vlekken op de eerste foto komen doordat het nog nat was. Ik had geen geduld te wachten totdat het droog was, dus snel een foto en nat verknipt, hihi!) Lange rok werd wikkelrokje. En er liggen meteen weer twee nieuwe projecten op de tafel. Een rok die ik al verknipt heb, daar naai ik morgen een mooi bandje omheen en voilà, weer een wikkelrokje. (Dat nooit te klein zal worden!!!) En een ‘t shirt met een andere rok in ongeveer hetzelfde oranje gaan onder het mes om weer een jurkje volgens datzelfde patroon te worden. Ik heb de smaak helemaal te pakken!!! Vanmiddag reed ik even bij het naaiatelier langs en heb een afspraak gemaakt om eind augustus een les patroontekenen te krijgen… Ik ga nu kleren maken die niet te strak zitten en mijn figuur mooier maken. En ik kan ze dan ook makkelijker groter of kleiner maken als mijn figuur verandert… Ha! Ik hoef nooit meer in van die stomme pashokjes te kruipen om vervolgens veel te veel geld te betalen voor iets dat toch niet helemaal geweldig, maar het beste dat er te vinden was…
.
Maar even over consuminderen… Wij zijn echt goed bezig op bepaalde gebieden. Kopen alle kleren voor de kinderen op tweedehandsbeurzen en vullen het aan in de tweedehandswinkel als dat nodig is. Bijna al onze meubelen komen van marktplaats. Of zijn zelf gemaakt. Kadootjes maak ik zoveel mogelijk zelf. Zowiezo kijken we als we iets nodig hebben eerst of het zelf te maken is… (En ik heb een abonnement op het tijdschrift Genoeg..) Maar ik wil mezelf niet consuminderaar noemen. Daarvoor moet je plannen namelijk en dat lukt mij niet zo best. Ik ga op pad en merk na een uur dat het etenstijd is omdat we allemaal honger krijgen. Hadden we broodjes moeten smeren, drinken mee moeten nemen… Bij het pakken voor de vakantie zijn we een keer onze jassen en zelfs dikke truien vergeten omdat het hier bloedheet was bij vertrek. Maar in Luxemburg vroor het ’s nachts en was het in ons tentje bitter koud. Dus moesten we nieuwe truien kopen terwijl we er thuis echt genoeg hadden…
En vaak na een lange sliert gebroken nachten heb ik echt zo’n zin om even in de quiltwinkel te duiken en koop ik lapjes of een boek. En net heb ik een dure (maar mooie!!!!) regenjas gekocht!!!!
.
Nu lees ik weer leuke bespaar boeken en heb echt weer zin om onze geldzaken onder de loep te nemen en te proberen met minder uit te komen. Maar eerlijk gezegd bezwijk ik zo snel voor verleidingen of gemakzucht… Hmmm, pff… We gaan na de vakantie (Drenthe is het geworden, langs alle hunebedden! Leuk!! Spannend!!!) al onze administratie op de eettafel uitstorten en weer eens lekker rekenen en deze keer echt langer volhouden om minder uit te geven. Dan kan uiteindelijk Manlief misschien wel minder gaan werken… Dat kan best als we ons best doen. Denk ik.

• Reageer... (9)