tassie voor zussie



Nou! We hebben weer wat te stellen gehad met ons Roversdochtertje. Net na een heerlijk weekendje waarin we onze bloedjes van kindertjes hadden uitbesteed aan opa’s en oma’s, werd ze weer ziek. Vier dagen buikpijn, verstopt zitten, op de bank liggen en nauwelijks eten. Vier nachten wakker van buikpijn, spugen, angst. Uiteindelijk dokter gebeld (was op vakantie – altijd als we ‘m nodig hebben) en laxeermiddel gekregen. Toen was het na 1 kleine dosis opgelost. En de nachten zijn na een laatste nacht van 1 tot 5 gespookt te hebben ook weer rustig…. Al twee nachten! Pffff!
.
Ondertussen heb ik alleen het tassie voor m’n zussie gemaakt. Aan elke dag iets maken kwam ik echt niet. Ik was de hele dag bezig met uitrusten van de gebroken nacht. Maar gister heb ik nog wel van een lange rok een kort wikkelrokje gemaakt. Tot mijn schaamte en verdriet zijn er in mijn kledingkast nog maar nauwelijks kleren te vinden die ik pas… Ik heb meestal geen energie om te sporten en vind het al zo moeilijk om alle dingen die perse moeten in te plannen. Eigenlijk heb ik nooit serieus gesport. Maar nu ik echt flink dikker ben geworden doordat mijn bloedsuikerspiegel zo schommelde (dan heb ik na een of twee uur ineens enorme honger, duizelige chagrijnige uitputtende honger en moet ik wat eten om overeind te blijven) moet het wel. Manlief is al aan de ren met Leeuwenhart. (Die hem eruit loopt!!! Manlief loopt zwetend en puffend achter Leeuwenhart die nog maar eens een rondje dribbelt en over alle paaltjes springt die op z’n pad komen.) Nu ik nog.
.
Maar tot die tijd moet ik elke dag hetzelfde aan, aangezien ik niet van plan ben een nieuwe garderobe aan te schaffen voor een niet beklijvend figuur (zeg ik hoopvol!). Dus ik heb mijn kast leeggehaald en geïnspireerd door dit geweldig leuke boek (en verschillende besparingsboeken van haar) die ik uit de bieb heb gehaald, probeer ik nu van wat ik heb iets nieuws te maken. Lange rokken waar ik toch al op uitgekeken was gecombineerd met te korte hempjes, gaan jurkjes worden. Of zonder hempje, de bovenkant van de rok afgeknipt en een naad doorgeknipt wordt het een wikkelrokje. (En deze rok is nu al aan z’n derde ronde begonnen. Na een jaar had ik ‘m van heel lichtblauw in paars geverfd.)
Ik zal er volgende keer een foto van posten. Net zijn alle pogingen mislukt…




Vanmiddag, terwijl we pannenkoeken aan het eten waren, werd er een pakketje gebracht. Het abc-boek dat 
Na het lezen van
Net dit boek uitgelezen: “In een ander licht” van Clare Chambers. Over een vrouw/meisje die vertelt over haar gelukkige jeugd in een heel groot rommelig huis. Met een stoere grote broer, een zachtaardige vader en een moeder die het helpen van de zwakkeren in de samenleving ver boven het zorgen voor eigen huis en gezin stelt. Ik vond het vooral erg fijn dat er enorme stofnesten uit het boek kropen. Meestal zijn andere huishoudens zo vreselijk blinkend. En dan heb ik medelijden met mijn gezin dat ze het met zo’n moeder als ik moeten doen. (Qua schoonigheid dan, hè. Verder ben ik behoorlijk goed gezelschap!) Buiten de herkenbaarheid ook nog een vleugje melancholie, want er is een tijd van voor Het Ongeluk en een tijd erna, en wat romantiek. En lekker geen moraal voor een keertje.