Land van Li – weblog

Pubermoeder… Dat is toch dat je oud bent, verantwoordelijk enzo. Alles onder controle, weet wat je wilt. En dat je dan de ruimte hebt voor narrige buien. En daar adequaat op kunt reageren… Toch? Ja?!
.
Oef gelukkig, dat ben ik nog helemaal niet.
.
Alleen. Ik heb een kind dat dat nog niet weet. Dat staat te trappelen om geen kind meer te zijn. Dat alvast een hokje opschuift, richting volwassen. En narrige buien? Nee hoor. Dat klinkt nog veel te lief. Explosief, dat past hier beter! En hij groeit ook alvast maar uit al z’n kleren. Hij kan mijn sokken aan. En ik bijna zijn schoenen. (Nu is dat niet direct verkeerd. Hij heeft heeeeele stoere schoenen. Als hij ze niet zelf altijd aanhad, was ‘ie ze kwijt!) Hij groeit zelfs zo hard dat hij zelf ook regelmatig in de war is. Dan brengt hij z’n glas naar z’n mond en giet hij de eerste helft over z’n schoot, omdat hij dacht er al te zijn… Of andersom, toen hij laatst z’n broek aandeed, zittend op zijn bed, stootte hij niet zacht met z’n knie tegen z’n tanden. Hij was er zelf verbaasd over: “Jee mam, zag je dat? Mijn benen zijn al zo lang!”
.
Ik mag dus wel opschieten met volwassen worden, straks istie me voor!!!
.
Maar laatst ben ik me na een boze bui (van beide kanten) bij het ontbijt, helemaal te buiten gegaan met mijn hartjes-uitsteekvormpje. En heb ik een verwen-lunch voor ‘m gemaakt. En dat viel echt nog wel in goede aarde! Of zal dat blijven? Zie je wel ik weet er nog niks van. Van pubers. Hij moet echt nog even wachten!

• Reageer... (3)

Mijn Roverskind is plotseling van een kleuter in een 1e-klasser veranderd. ’s Avonds nog rolde een dreuteltje met mollige handjes en vlugge voetjes schaterend haar bed in. Maar ergens midden in die nacht veranderde ze. Als ik wat beter had opgelet dan had ik wel het sliertje paarsrode rook dat onder haar deur doorglipte gezien. Of het sterre-licht dat niet van buiten, maar van binnen scheen te komen. Maar ik zag niets, wist ik veel… En ’s ochtends rolde niet het knuffelige krummeltje ons bed in, maar stapte er een doelgericht langbenig schepsel binnen dat ons vreemd vertrouwd voorkwam.
.
Ik moeten er nog behoorlijk aan wennen, aan ons nieuwe kind. Maar gelukkig helpt ze me goed. ’s Avonds zei ze: ‘Nou ga ik je niet meer zoveel knuffelen. Ik vind pappa vanaf nu liever….’
Soms ineens hangt ze weer om m’n nek en slaat ze haar lange stelten om mij heen. Dan is ze even in de war. Dat komt ook nog wel voor, gelukkig! Knuffelaapje.

• Reageer... (3)

Roversdochter gaat naar de eerste klas na de zomer en is daarom dinsdag de hele dag koning op school. Het is de bedoeling dat ze een tafelspelletje gaat doen (roodkapje!) met een klasgenootje die ook naar de eerste gaat. Daarna krijgt ze een zelfgemaakte (door mij) rugtas met het zelfgemaakte (door haar) weefje erop en een springtouw erin. En ze deelt een kleinigheidje uit aan de achterblijvers (maar vooruit, de wegganers krijgen het ook). En dat wordt natuurlijk een snorretje. Wat kan een Roversdochter anders trakteren?.
.
Ik paste hem even, maar hij is mij iets te klein. Moet ook, want anders is hij voor de kinderen iets te groot. Alleen ben ik niet gauw tevreden met een foto van mezelf en na de zeventien foto’s heb ik nu dikke rode kloppende oren. Zie je het? Daar is ‘ie nog klein want flink in het elastiekje gesnoerd, maar toen ik ‘m bevrijdde…
.
Goed, ik ben tevreden en ga nu in de 3 uur die me resten 28 snorretjes en de tas naaien. Heerlijk zo’n day after en dat er dan niets meer hoeft en je lekker kan uitrustenindehangmatindeschaduw!! Maar ik klaag niet! Ik klaag niet! Hoor je mij klagen?

• Reageer... (2)

Ik keek bij anna en ben helemaal geïnspireerd om regelmatig een stukje dag te laten zien. De laatste tijd vraag ik me een beetje af wat ik met dit blog zal doen. Ik ben vrij veel tijd kwijt als ik dan een nieuw bericht maak, maar dat komt ook vast doordat ik het niet meer zo vaak doe… ik zal het es een tijdje proberen, om elke dag iets te posten!

Voor ons breekt de verjaardagstijd weer aan… volgende week wordt Leeuwenhart 11 alweer en een maand later is Roversdochter aan de beurt en wordt 6! Jemig! Belachelijk ouwe kinderen heb ik al… Dit is het kaartje dat Leeuwenhart maakte met ietsiepietsie hulp van mij.

en volgende week wil ik mijn winkel gaan openen!!!! Hier zijn mijn mooie labeltjes, gestempeld op keperband. Die opening was al weken de bedoeling, maar dan werd er weer 1 ziek, moest er 1 een beugel, was er 1 vrij en moest er flink verwend worden… man-o-man! wat heb je het druk als moeder!

en Daan, het stukje over andere mensen komt eraan, maar ik ben nu even inspiratieloos op dat gebied…

• Reageer... (4)

Hier is een glimp van wat er in mijn winkel komt. Wat het precies is dat zie je bij de opening, maar aangezien ik niets anders doe dan met de winkel bezig zijn, kan ik niet iets anders laten zien, en zo wordt het aardig stil hier…. Ik moet voor die tijd echt nog veeeeel maken, want hoewel de website dankzij mijn lieve moeder al startklaar te wachten staat, is ‘ie nog schrikbarend leeg. De afgelopen tijd was ik vooral bezig met computerdingen: de website ontwerpen, schaven aan die ontwerpen, en nog wat schaven, foto’s maken, ze bewerken, kijken hoe ik dat zo kan doen dat het minder tijd kost…. En vooral dat kijken hoe iets minder tijd kost, kost allemachtig veel tijd!!! Maar nu is het meeste van dat werk gedaan, en komt het leuks: uren tussen alle lapjes graaien, hier en daar wat aan elkaar stikken, vullen, knoopjes, lintjes, kraaltjes… mmmmm, jammie!!!
.
Tussendoor zijn we met een heropvoedingsprogramma begonnen. We doen zo weinig mogelijk voor de kinderen en laten ze zoveel als ze kunnen zelf doen! (Brood smeren, fruit schillen, afwasmachine vullen, eigen kleren opvouwen en opruimen, ruzie maken… ) Ik moet mezelf zo vaak op m’n tong bijten om me niet met hun dingen te bemoeien, dat er niet veel meer over is van m’n tong. Maar! Het loont. Ze voelen zich verantwoordelijk voor hun omgeving, en doen meestal met plezier mee. Waar ik eerst de hele dag door aan ze aan het trekken, duwen en slepen was, leun ik nu achteruit en zit mezelf op mijn schouder te kloppen dat ‘ie blauw ziet. Wat hebben we dat toch weer goed voor elkaar!!!

• Reageer... (4)

Zonet heb ik weer een zakje gemaakt. Met van die leuke knoopjes van vroeger op de klep. Ik vond ‘m eigenlijk een beetje saai, tot ik bedacht er die knoopjes op te naaien.
.
Maar om het nu even ergens anders over te hebben: phoeh, ik voel me toch volwassen ineens!!! We hebben met ons gezin een nieuw ritme gevonden. Op zondag poetsen we ons huis! En nu is alles alles plotseling de hele tijd door schoon en opgeruimd!!
En!! Om het nog wat erger te maken: we hebben ook onze administratie en geldzaken allemaal eens goed opgeruimd en bekeken, en hebben een nieuw Financieel Systeem ingevoerd. En nu gaan we toch bezuinigen!! Zodat we ineens alles onder controle hebben!!! Ik loop nu dus niet meer met m’n trui over m’n hoofd door het huis, maar gewoon met m’n ogen open, en ik zie haast niets meer waarbij ik moet denken oeidatmoetiknudoenmaargeentijdgeentijd!
.
Tgg, en nu snap ik dus plotseling niet meer waarom ik toch al die jaren het nietnietniet voor elkaar kreeg.. Het kost echt haast geen tijd of moeite!
.
Nah. In feite snap ik het wel. De kinderen worden ouder. We hebben in de vakantie voor het eerst een echt spelletje met z’n vieren gespeeld. Dus niet een kinderspelletje, memorie of zwartepieten, maar een echt spel. En leuk! Zonder gemopper! (Roversdochter schopte alleen twee keer haar glas omver, omdat ze op de tafel zat, maar in plaats van het maar te laten liggen omdat er zoveel stof onder de tafel ligt dat we daar onze schone doekjes niet doorheen gaan halen, konden we het zo opvegen…) En we hebben sinds kort ook echt ontspannen maaltijden. Gezellig kletsen en grapjes maken, in plaats van politie-agentje spelen. En ze helpen dus ook mee opruimen en poetsen op zondag. (Daar zijn we met ons allen maar zo’n 2 uur mee bezig!)
.
Dus. Aan alle wanhopige moeders in zwarte plakkerige huizen: alles lost zich vanzelf op zodra uw jongste kind 5 is! Dan slaap je weer, lach je weer, en ben je zomaar weer gewoon je leuke zelf in plaats van die slovende zwoegende mopperkont.

• Reageer... (14)

Kijk, ik ben lekker op dreef, zien jullie wel? En niet alleen hiermee. Ik heb zelfs (misschien wel voor het eerst ooit!!!) het huishouden onder controle!!! Haaa, wie had dat ooit gedacht.. Alle was weg, huis gestoft en gezogen, keuken en badkamer schoon, beneden staat pizzadeeg te rijzen en tomatensaus in de koelkast over van gisteren (toen het helaas niet zo erg lekker was, maar daar ga ik straks nog wat aan doen…) Ik borrel helemaal!!!
.
Roversdochter is weer gewend op school en het gaat veel beter dan voor de vakantie. Ze is uit gewenning nog wat bang soms (om alleen naar de wc of naar boven te gaan bijvoorbeeld), maar daar werken we aan met een stickerkaart. Elke keer als ze iets doet waar ze eigenlijk bang voor is, krijgt ze een sticker en als de kaart vol is dan krijgt ze een kadootje. Zo hopen we dat ze d’r overdreven angst afwent. En het werkt al een beetje. Ze gaat nu al zo nu en dan, zonder dat ze er erg in heeft alleen naar de wc!!
.
Leeuwenhart zit nu in groep 7 en gaat met plezier naar school. We moeten binnenkort op jacht gaan naar een vervolgschool voor hem. (We denken nu aan de bovenbouw van de Vrije School en daar moeten we snel mee zijn, begreep ik vanochtend.) En hij heeft weer helemaal zin in de spreekbeurten en boekbesprekingen van dit jaar. Serieus!! Hij plant ze altijd zo snel mogelijk, omdat hij ze zo leuk vindt. Maar dan zijn ze daarna op en moet hij nog veel maanden zonder doen. Dus een nieuw jaar is wat dat betreft weer feest!! (Gek joch, hè! Ik had altijd puddingknieën en een achtbaanmaag voor zoiets… brrr!)
.
Dus: aaaaah heerlijk weer in een ritme. Dit jaar lijkt het wel voor het eerst dat dat zo soepeltjes verloopt. Ik ga lekker genieten voorlopig!

• Reageer... (5)

Nou! We hebben weer wat te stellen gehad met ons Roversdochtertje. Net na een heerlijk weekendje waarin we onze bloedjes van kindertjes hadden uitbesteed aan opa’s en oma’s, werd ze weer ziek. Vier dagen buikpijn, verstopt zitten, op de bank liggen en nauwelijks eten. Vier nachten wakker van buikpijn, spugen, angst. Uiteindelijk dokter gebeld (was op vakantie – altijd als we ‘m nodig hebben) en laxeermiddel gekregen. Toen was het na 1 kleine dosis opgelost. En de nachten zijn na een laatste nacht van 1 tot 5 gespookt te hebben ook weer rustig…. Al twee nachten! Pffff!
.
Ondertussen heb ik alleen het tassie voor m’n zussie gemaakt. Aan elke dag iets maken kwam ik echt niet. Ik was de hele dag bezig met uitrusten van de gebroken nacht. Maar gister heb ik nog wel van een lange rok een kort wikkelrokje gemaakt. Tot mijn schaamte en verdriet zijn er in mijn kledingkast nog maar nauwelijks kleren te vinden die ik pas… Ik heb meestal geen energie om te sporten en vind het al zo moeilijk om alle dingen die perse moeten in te plannen. Eigenlijk heb ik nooit serieus gesport. Maar nu ik echt flink dikker ben geworden doordat mijn bloedsuikerspiegel zo schommelde (dan heb ik na een of twee uur ineens enorme honger, duizelige chagrijnige uitputtende honger en moet ik wat eten om overeind te blijven) moet het wel. Manlief is al aan de ren met Leeuwenhart. (Die hem eruit loopt!!! Manlief loopt zwetend en puffend achter Leeuwenhart die nog maar eens een rondje dribbelt en over alle paaltjes springt die op z’n pad komen.) Nu ik nog.
.
Maar tot die tijd moet ik elke dag hetzelfde aan, aangezien ik niet van plan ben een nieuwe garderobe aan te schaffen voor een niet beklijvend figuur (zeg ik hoopvol!). Dus ik heb mijn kast leeggehaald en geïnspireerd door dit geweldig leuke boek (en verschillende besparingsboeken van haar) die ik uit de bieb heb gehaald, probeer ik nu van wat ik heb iets nieuws te maken. Lange rokken waar ik toch al op uitgekeken was gecombineerd met te korte hempjes, gaan jurkjes worden. Of zonder hempje, de bovenkant van de rok afgeknipt en een naad doorgeknipt wordt het een wikkelrokje. (En deze rok is nu al aan z’n derde ronde begonnen. Na een jaar had ik ‘m van heel lichtblauw in paars geverfd.)
Ik zal er volgende keer een foto van posten. Net zijn alle pogingen mislukt…

• Reageer... (6)

Ik ben lekker aan het maken geslagen afgelopen dagen. Voor zussie twee kussentjes voor in haar bakfiets. En daarvoor hadden ze zo belachelijk veel stof gekocht dat ik er ook een boodschappentas van maakte en nog is pas de helft ervan gebruikt. Gelukkig is het wel erg leuke stof! Oilcloth, katoen dus, met een waterdichte laag erop met oudhollandse tegeltjes.
.
En voor mijn kleine neefje die 1 jaar werd gisteren maakte ik ook een tas. Met zijn naam erop geborduurd en een zakje. Een dreumes kan zo lekker bezig zijn met dingen ergens in en uit halen! Een doos, een zak, proppen papier, een emmer water en wat zand. Meer heeft zo’n pukkie eigenlijk niet nodig. Maar ja, iedereen wil toch graag iets geven, dus hebben kinderen huizen vol speelgoed. Die van ons ook! En als je kijkt waar ze mee spelen: de meeste tijd wordt doorgebracht met een voetbal, de diabolo, zwembadje, de kussens van de bank en de jongste met papier en potlood tegenwoordig. Al dat speelgoed wordt vooral gebruikt om rond te slingeren en met tegenzin weer op te ruimen. (Maar hoe komt het dan steeds weer uit die kasten? Tja…)
.
Wij moeten nog een week naar school. (Althans, Man en Kinderen. Ik niet. Behalve om te halen en te brengen.) En dan is het eindlijk vakantie. Ik had al weken het gevoel dat het de volgende dag vakantie zou zijn. Dus eindelijk! Wij gaan in Denemarken fietsen. Maar nu zitten we ermee dat we graag de fietskar meenemen en dat die niet in de trein mag. Hoe krijgen we die aan de Deense grens? Want van daaraf willen we het vikingenpad gaan fietsen. En het stuk door Duitsland is echt niet leuk. Wij hebben dat een keer met z’n tweeën gedaan en hebben toen heel hard gefietst om er zo snel mogelijk door te zijn. Maar met de kinderen erbij gaat dat niet lukken. Dan kunnen we mss 50 km op een dag fietsen. Meer niet.
.
Dus. De mogelijkheden zijn: de fietskar laten opsturen. Maar dan moeten we wel weer op een bepaalde tijd terug zijn om hem ook weer terug te kunnen sturen. Neem ik aan. Of helemaal de kar niet mee, maar dan kan de tent ook niet mee, want die is best groot. Dan zouden we in trekkershutten kunnen slapen. Maar moeten we die dan reserveren? Dan kunnen we niet zoals wij graag doen maar zien hoever en hoelang, enzo. We zitten het liefst nergens aan vast, zodat we ergens langer als we het naar ons zin hebben. Of liever lekker doorfietsen. Of toch totaal een andere kant op als we van plan waren. Dat is voor ons echt vakantie… Heeft er iemand ervaring met deze dingen?
.
Zo en nu ga ik lekker nog wat tassen naaien en wat bloemetjes maken!

• Reageer... (5)

Ik was dus van plan om ’s middags met Roversdochter lekker in bad te gaan, en vroeg naar bed om wat bij te komen… Maar alles liep weer eens anders.
.
Nadat ik eerst de halve ochtend heerlijk met twee vriendinnen en hun kleine kinderen op een terrasje had gezeten, en er almaar mensen kwamen aanlopen voor een praatje of een groet, of er even bij kwamen zitten, en de kinderen over de stoep kropen naar andere kinderen en we lekker cappuccino hadden gedronken, belde een van de twee tussen de middag op met pick-nick plannen bij de rivier. Snel broodjes smeren en op naar school om de kinderen te halen en de weg en de dijk over te steken en ons te installeren op het kleine beschutte strandje. Zon, zand, water, blote kindjes, zandkastelen… Hoeveel heerlijker kan het leven zijn! En dat zo onverwacht op een gewone door-de-weekse-dag…
.
Maar: thuis aangekomen kreeg Roversdochter koorts, en flink ook. ’s Avonds was het ineens boven de 40! Om half vijf met haar in bed gekropen (want ze was panisch om alleen te zijn). En buiten de paar uurtjes ’s avonds dat Manlief bij haar was, lag ik bij mijn gloeiende meisje tot het eind van de volgende dag. Ze was te moe en te ziek om zelfs maar rechtop te zitten zonder steun. Even snel een paar slokjes water of een hapje yoghurt en dan snel weer liggen…
Wat kan een dag anders lopen dan gedacht!!!
.
Oh ja. De foto komt uit het archief. We waren laatst onze enorme hoeveelheid foto’s aan het doornemen om er nu eens echt wat mee te doen, en toen kwam ik deze tegen en ik werd er op slag verliefd op… Een lekker rommelig stapeltje geliefden!

• Reageer... (4)