Land van Li - weblog

pubermoeder?

Lisette — Fri, 03 Sep 2010 10:12:06 +0000

Pubermoeder… Dat is toch dat je oud bent, verantwoordelijk enzo. Alles onder controle, weet wat je wilt. En dat je dan de ruimte hebt voor narrige buien. En daar adequaat op kunt reageren… Toch? Ja?!
.
Oef gelukkig, dat ben ik nog helemaal niet.
.
Alleen. Ik heb een kind dat dat nog niet weet. Dat staat te trappelen om geen kind meer te zijn. Dat alvast een hokje opschuift, richting volwassen. En narrige buien? Nee hoor. Dat klinkt nog veel te lief. Explosief, dat past hier beter! En hij groeit ook alvast maar uit al z’n kleren. Hij kan mijn sokken aan. En ik bijna zijn schoenen. (Nu is dat niet direct verkeerd. Hij heeft heeeeele stoere schoenen. Als hij ze niet zelf altijd aanhad, was ‘ie ze kwijt!) Hij groeit zelfs zo hard dat hij zelf ook regelmatig in de war is. Dan brengt hij z’n glas naar z’n mond en giet hij de eerste helft over z’n schoot, omdat hij dacht er al te zijn… Of andersom, toen hij laatst z’n broek aandeed, zittend op zijn bed, stootte hij niet zacht met z’n knie tegen z’n tanden. Hij was er zelf verbaasd over: “Jee mam, zag je dat? Mijn benen zijn al zo lang!”
.
Ik mag dus wel opschieten met volwassen worden, straks istie me voor!!!
.
Maar laatst ben ik me na een boze bui (van beide kanten) bij het ontbijt, helemaal te buiten gegaan met mijn hartjes-uitsteekvormpje. En heb ik een verwen-lunch voor ‘m gemaakt. En dat viel echt nog wel in goede aarde! Of zal dat blijven? Zie je wel ik weet er nog niks van. Van pubers. Hij moet echt nog even wachten!

vakantiewerk

Lisette — Tue, 31 Aug 2010 17:40:22 +0000

De hele zomer zat ik achter de computer. Tot ik er helemaal gaar van werd. En toen nog wat langer. Ons meissie had nog geen enkel boek met foto’s. Alles stond nog op de computer. Dus van 6 jaren. Meer dan 5000 foto’s om uit te zoeken…. Ik heb er met 870 foto’s in 280 blz haar zes jaren gedocumenteerd. Bij Blurb. Geweldige foto’s en relatief heel goedkoop. (Vergeleken met al die boeken die je moet kopen en al die foto’s die je moet laten afdrukken en waar je de helft weggooit…)
.
Maar wat een werk!
Gister werd het bezorgd en Roversdochter zit nu nog steeds te smullen van al die mooie momenten.

ons nieuwe kind

Lisette — Sun, 29 Aug 2010 18:41:00 +0000

Mijn Roverskind is plotseling van een kleuter in een 1e-klasser veranderd. ’s Avonds nog rolde een dreuteltje met mollige handjes en vlugge voetjes schaterend haar bed in. Maar ergens midden in die nacht veranderde ze. Als ik wat beter had opgelet dan had ik wel het sliertje paarsrode rook dat onder haar deur doorglipte gezien. Of het sterre-licht dat niet van buiten, maar van binnen scheen te komen. Maar ik zag niets, wist ik veel… En ’s ochtends rolde niet het knuffelige krummeltje ons bed in, maar stapte er een doelgericht langbenig schepsel binnen dat ons vreemd vertrouwd voorkwam.
.
Ik moeten er nog behoorlijk aan wennen, aan ons nieuwe kind. Maar gelukkig helpt ze me goed. ’s Avonds zei ze: ‘Nou ga ik je niet meer zoveel knuffelen. Ik vind pappa vanaf nu liever….’
Soms ineens hangt ze weer om m’n nek en slaat ze haar lange stelten om mij heen. Dan is ze even in de war. Dat komt ook nog wel voor, gelukkig! Knuffelaapje.

virus

Lisette — Wed, 25 Aug 2010 17:52:22 +0000

Deze zomer heb ik een erg vervelend virus opgedaan. Ik ben er nog herstellende van. Het was in de mediamarkt. Ik zei al tegen Manlief terwijl we erheen liepen: ‘Dit is niet een goed idee! Ik zal hier slechter uitkomen dan ik erin ga…. ‘ Maar Manlief is behalve lief ook man en op de drempel van een nieuwe computer (dat was de bedoeling daarbinnen!) zal hij toch niet omkeren vanwege vermeend besmettingsgevaar. Dus we stapten naar binnen. En toen was het kwaad geschied: ik kreeg een stevig ontevredenheidsvirus.
.
Het was gezonder geweest om naar de apple-winkel te gaan en flink meer te betalen. Daar zie je hetzelfde lekkers, maar mooi en met ruimte uitgestald. Daar neem je de tijd en ga je met je volle verstand na veel wikken en wegen iets vreselijk moois en duurs kopen. Waarna je volledig vervuld huiswaarts keert en er nog jaren van geniet!
.
Bij de mediamarkt daarentegen, kun je naar binnen rennen en jezelf in de rij bij de kassa terugvinden met allerlei elektronische hebbedingetjes van honderden euro’s onder je arm. En als je dan al dat lekkers hebt teruggezet na die draai om je oren van je portemonnee die dat gelukkig nog net op tijd in de gaten had (aaahhh toe nou!..) en alleen afrekent waar je voor gekomen was (na lang twijfel en overleg) dan ga je teleurgesteld naar huis. Met het idee dat je tekort komt. Want kijk, we hebben nu wel een macbook (echt? jee wat een belachelijke luxe…) maar er zijn veel meer dingen achtergebleven die we ook graag wilden hebben! We hebben nu dus eigenlijk nadat we uit de winkel kwamen veel meer niet, dan voordat we de winkel in gingen… Volg je het nog?
.
Ik was verschrikkelijk tevreden een paar weken geleden. En nu…
.
Maar ik krabbel overeind. Ik geef mezelf een antibioticakuur van blotevoeten-in-het-bos gemengd met creatie-kruiden. (Waarvan op de foto’s de eerste stempels van wat misschien een reeks gaat worden.)
.
Het lijkt aan te slaan. Maar erbovenop ben ik nog niet.
Dus. Wordt vervolgt.

stilte

Lisette — Mon, 23 Aug 2010 08:58:28 +0000

En daar begint alles weer. De hutten zijn afgebroken. We hebben gestoft, gepoetst en geschrobd. Agenda’s gekocht. Alle broodbakjes teruggevonden. Tassen gevuld, jassen en schoenen (huh, wat zijn dat ook al weer?) aan. En nu is iedereen weer uitgevlogen en zit ik hier handenwrijvend in suizende stilte me voor te nemen om es heel veel te gaan doen wat ik zelf wil….
…
Ik kon er vannacht niet van slapen. Van al die dingen die ik zou kunnen gaan doen. Voor verschillende mensen een stempel maken. Persberichten schrijven. Papier maken. Of. En. Papier-maché. Heeele mooie foto’s maken. En die dan drukken op stof.
.
Tjonge…
Dat kan ik nu allemaal gaan doen.
En broodbakken.
.
.
Maar eerst nog wat langer wennen aan die donderende stilte. Verpletterend. Nog een kopje koffie maar.

vernieuwde winkel!

Lisette — Tue, 03 Aug 2010 16:07:29 +0000

Er gebeurden verschillende dingen rond dezelfde tijd. Mijn winkel bleek niet goed te werken. Ik had vreselijk moeite om passende prijzen voor mijn producten te bedenken, het voelde alsof ik de fragiele stukjes droom die het voor mij zijn daarmee een hardplastik laagje gaf. En ik kreeg een mailtje van Elly waarna ik bij haar een geweldig winkelconcept zag. Ik ging daarover wat meer lezen, hoewel dat vnl ging over coaching en freelancers. Maar het idee sluit zo aan bij wat ik graag wil! Het lijkt goed te passen bij de lichtheid van wat ik doe.
.
De bedoeling is dat je bestelt wat je graag wil hebben. Dan stuur ik het op en als je het hebt ontvangen bepaal jij wat het je waard is. Ik ben echt erg benieuwd hoe dit gaat werken! Er zal vast hier en daar nog geschaafd gaan worden, maar dat hoort bij het proces.
.
Kom allemaal snel kijken in de vernieuwde winkel, onder het kopje Prijzen? vind je alles over deze nieuwe manier van werken. Ik heb ook weer wat nieuwe dromen in de winkel gezet…
.
Oh ja, mijn winkel heeft ook een iets ander adres gekregen. Nu is mijn homepage direct de winkel geworden.

leve de vakantie

Lisette — Sun, 01 Aug 2010 15:05:11 +0000

Daar is ons nieuwe terras, achter in de tuin, onder de hangmat. Langzamerhand wordt ons kleine tuintje echt een paradijsje. Het begint al aardig dicht te groeien en we maken hem beetje bij beetje precies zoals we hem willen hebben. Op het tegelterras tegen het huis aan staat een picknickbank, gemaakt op de school van Manlief, van lokaal lariks. En achterin dus de hangmat. Geweldig! En dan deze zomer met zulk prachtig weer.. je zou zeggen dat we een droomvakantie hebben! Maar helaas het lijkt niet echt te lukken dit jaar. En het ergste is: we kunnen er niets of niemand de schuld van geven. Ik doe dat natuurlijk wel, want het ligt er voornamelijk aan dat Manlief en kinderen nog steeds niet snappen dat ik echt altijd gelijk heb en dat ik daar steeds ruzie over moet maken. Het zou ook kunnen dat ik iets sneller aangebrand ben omdat ik steeds zo laat ga slapen… Maar feit is dat we (niet alleen ik!) erg geprikkeld op elkaar reageren allemaal. Eigenlijk is het zelfs zo dat de paar dagen dat Manlief en ik dat vlonderterras van de foto aan het leggen waren, net een paar van de weinige dagen zonder.. eh.. met weinig gemopper waren. Best raar, maar wij zijn dan ook behoorlijk goeie klussers… Althans.. we klussen vaak. Vooral uit zuinigheid en omdat we zo eigenwijs zijn dat wij altijd iets willen wat niet te koop is. Dus we weten nu wel dat ik altijd zaag en Manlief altijd boort en schroeft. Om maar wat te noemen. Daar zijn de rollen duidelijk, daar ligt het misschien aan. Dus als de rest van mijn gezin nou maar snel doorkrijgt dat mamma altijd gelijk heeft en ze gewoon doen wat ik zeg, is dat ook duidelijk en krijgen we nog twee fijne weken!

van guusje

Lisette — Fri, 30 Jul 2010 12:53:06 +0000

Ik kwam thuis….. al enige tijd geleden eerlijk gezegd… en vond op de deurmat een dikke envelop. Erin zat dit mooie tasje met een briefje eraan van Guusje. Nog voor het popje dat ik haar gestuurd heb, lang geleden en waarvoor ik al een heleboel moois had gekregen! Ontzettend lief van je, Guus! En schandalig dat ik zo lang wachtte met reageren, sorry daarvoor. De foto heb ik als probeersel bewerkt in iphoto, zal ik niet meer gaan doen, want daar is ‘ie niet erg veel beter van geworden. Bij Guusje staan veel foto’s van haar mooie zeefdrukken en daar kun je beter zien hoe mooi dat op textiel wordt.

de kuren van de winkel …

Lisette — Wed, 30 Jun 2010 15:15:55 +0000

Excuses, excuses aan iedereen die iets probeerde te bestellen de afgelopen tijd!!! Toen mijn vriendinvanheeelvroeger iets probeerde te bestellen kwam ik erachter dat dat helemaal niet lukt in mijn winkel! En dat er een boel mensen zijn geweest die dat ook al hadden geprobeerd, maar allemaal systematisch genegeerd werden… Dat was ECHT geen opzet! Dat ik jullie snoepjes onder de neus hield en ze dan snel lekker allemaal zelf in mijn mond propte… Dat dus niet! Ik heb juist de hele tijd achter mijn computer zitten huilen dat niemand iets van mij wilde koooohoopen. Bij wijze dan.. In feite had ik het daar net iets te druk voor, maar ik was eerlijk waar best verdrietig! En nu bied ik mijn oprechte excuses aan en heb direct mijn webmaster/moeder van haar kleinkind afgescheurd en aan het werk gezet. En ik hoop dat, tot het allemaal is opgelost iedereen die iets wil kopen, mij een mailtje wil sturen via de contact pagina van de winkel. Behalve Ella! Die mag als dank voor het klokkeluiden als proefkonijn dienen om te zien of het echt is opgelost. (Merken jullie wel wat een enorm goeie ondernemer ik ben, ik offer er langlopende vriendschappen voor op zonder blikken of blozen!)
.
Dus, wil je iets bestellen, dan kun je dat doen door via de contactpagina mij een berichtje te sturen met daarin wat je wil bestellen. Je krijgt dan zo snel mogelijk een mailtje terug met verdere gegevens.
.
En de nieuwe stempels en slingers die op de markt te koop waren ga ik deze week nog in de winkel zetten. Dus weer een reden om snel nog eens langs te komen!

..and now for something completely different…

Lisette — Mon, 28 Jun 2010 11:40:36 +0000

Roversdochter gaat naar de eerste klas na de zomer en is daarom dinsdag de hele dag koning op school. Het is de bedoeling dat ze een tafelspelletje gaat doen (roodkapje!) met een klasgenootje die ook naar de eerste gaat. Daarna krijgt ze een zelfgemaakte (door mij) rugtas met het zelfgemaakte (door haar) weefje erop en een springtouw erin. En ze deelt een kleinigheidje uit aan de achterblijvers (maar vooruit, de wegganers krijgen het ook). En dat wordt natuurlijk een snorretje. Wat kan een Roversdochter anders trakteren?.
.
Ik paste hem even, maar hij is mij iets te klein. Moet ook, want anders is hij voor de kinderen iets te groot. Alleen ben ik niet gauw tevreden met een foto van mezelf en na de zeventien foto’s heb ik nu dikke rode kloppende oren. Zie je het? Daar is ‘ie nog klein want flink in het elastiekje gesnoerd, maar toen ik ‘m bevrijdde…
.
Goed, ik ben tevreden en ga nu in de 3 uur die me resten 28 snorretjes en de tas naaien. Heerlijk zo’n day after en dat er dan niets meer hoeft en je lekker kan uitrustenindehangmatindeschaduw!! Maar ik klaag niet! Ik klaag niet! Hoor je mij klagen?