heerlijk boek

Gepost op 27 februari, 2009 in huishouden, leesvoer door Lisette

boek1Net dit boek uitgelezen: “In een ander licht” van Clare Chambers. Over een vrouw/meisje die vertelt over haar gelukkige jeugd in een heel groot rommelig huis. Met een stoere grote broer, een zachtaardige vader en een moeder die het helpen van de zwakkeren in de samenleving ver boven het zorgen voor eigen huis en gezin stelt. Ik vond het vooral erg fijn dat er enorme stofnesten uit het boek kropen. Meestal zijn andere huishoudens zo vreselijk blinkend. En dan heb ik medelijden met mijn gezin dat ze het met zo’n moeder als ik moeten doen. (Qua schoonigheid dan, hè. Verder ben ik behoorlijk goed gezelschap!) Buiten de herkenbaarheid ook nog een vleugje melancholie, want er is een tijd van voor Het Ongeluk en een tijd erna, en wat romantiek. En lekker geen moraal voor een keertje.

Mijn werkplekje en gegrinnik

Gepost op 25 februari, 2009 in kinderen door Lisette

muurwerkhoekEr komt nog niet veel nieuws uit mijn mouwen rollen. Ik moet eigenlijk stofzuigen, de badkamer en de keuken poetsen, Roversdochter-lief uitlaten (die zit schandalig genoeg voor de tv terwijl ik hier lekker zit te bloggen) boodschappen doen en eindelijk het prinsesse-manteltje dat figuurlijk gezien al maanden op mijn schouder weegt afmaken. Ik wil eigenlijk achter mijn naaimachine kruipen en een heleboel mooie nieuwe dingen maken, maar ik vind dat ik eerst bovenstaande lijst af moet werken.
In plaats daarvan zit ik hier rond te snuffelen in blogland en dan nu nog maar weer eens wat ouds laten zien, om niet op te drogen.
Ik zal eens een grappig kleuter verhaaltje vertellen.
Gister kwam Roversdochter met haar vriendinnetje-van-de-overkant vragen of ik wilde helpen haar fiets uit de schuur halen. Ze had mijn fiets al halverwege eruit. Die zette ik er weer terug in om in een vloeiende beweging die van haar er uit te halen. Dat is best een prestatie gezien de afmetingen van onze schuur. Gelukkig werd dat opgemerkt buiten. Ik hoorde Roversdochter tegen haar vriendinnetje opscheppen:
Mijn mamma is sterk hè! Mamma is de sterkste van de wereld! (Ha!)
Mijn pappa is ook sterk joh, die is ook de sterkste van de wereld. (Mmm)
Ik hoorde ze intussen de fietsen pakken en de steeg ingaan. En terwijl ze wegreden hoorde ik haar verdwijnende stemmetje:
Maar Kees!!! (Kees is de carpoolende collega van Manlief die net op het punt stond weer naar huis te gaan.)
Kees!!! (Ik zag haar vingertje de lucht in gaan in mijn gedachten.)
Die is sterk!!!
Die is sterk joh!!!
Die is zo sterk als een voetballer!!

Van met de stroom mee

Gepost op 21 februari, 2009 in handgemaakt, huishouden door Lisette

armbandje(<-Dit is een van de armbandjes die ik een tijd geleden maakte. Gehaakt van zijde, met een kraal aan de ene en een oogje aan de andere kant.)
Maar om eens wat anders te vertellen. Vandaag kreeg Manlief ineens de geest en verdween naar zolder met Leeuwenhart. Na een tijdje kwamen er stofwolken uit het raam en van de trap en toen ik ging kijken stond niets meer op de oude plaats. Hij vond het tijd voor verandering en aangezien er beneden geen gelegenheid meer is om iets te verschuiven moest de zolder eraan geloven. (Dat is waar de computer en mijn naaimachine staan, dus die ruimte staat me zeer na.) Zo nu en dan raapte ik mijn moed bijelkaar, stak mijn hoofd door de spijlen van de trap en overzag de chaos. Roversdochter was gister een dagje bij oma geweest (en dus helegaar uit haar ritme) die raakte van de kook. Ik heb ‘r maar veel in d’r oplader (mijn schoot) gezet om bij te komen. Aan het einde van de dag toen we het huis uit gingen voor boodschappen en dingen die moesten gebeuren, was Manlief zeer in z’n nopjes en de rest van ons sjokte mee met verwilderde ogen en haren. (Wij drieen kunnen niet zoveel veranderingen hebben, wij gevoeligen.)

Dit is de eerste post van dit nieuwe blog

Gepost op 15 februari, 2009 in handgemaakt, kinderen door Lisette

raamhangerraamhanger-onderaftasje-ronjaknuffel-ronjaZo. Dit is dus mijn nieuwe blog. Lekker in het nederlands, en helemaal op maat gemaakt door mijn moeder via WordPress. (Waarvan ik niks snap, maar mijn moeder nu wel een heleboel, bedankt mam!!!)
Tussen mijn laatste post in mijn oude blog en nu heb ik veel gedaan. Ik liet toen het materiaal zien waarvan ik dit gemaakt heb:
Het is nog niet wat ik bedoel. Door de zware kralen (die ik juist zo mooi vind) hangt het te veel naar beneden. Ik ga er binnenkort meer maken en dan los ik dat wel op.
En mijn Roversdochter heeft dit tasje gemaakt terwijl ze niet erg ziek, maar ook niet erg beter was. Ze heeft zelf de lapjes uitgezocht en hoe ze moesten komen en we hebben het samen op de naaimachine genaaid.
(Wil je zo een tasje maken?
Hoe dan?
Op de naaimachine.
Maar je zegt altijd dat ik daar niet aan mag zitten!!!)
Mooi he!
En de volgende dag heeft ze deze knuffel gemaakt. Eerst een tekening, lapjes en draad voor armen en benen uitzoeken, uitknippen (zelf, zelf!! gedaan) op elkaar naaien (bij mij op schoot, terwijl ik gas gaf, haalde zij het eronder door). Dan vullen en het gezicht erop schilderen met textielverf. Ik ben supertrots!!