Land van Li – weblog

’s Ochtends fietsen naar school over de dijk met rijp op het gras. Brrr, koud! Snel naar huis, lekker gelanterfanterd… Beetje bloggen, bellen met een lieve vriendin die ik tussendoor veel te lang niet spreek, wat opruimen (niet te veel), bedenken wat we vanavond gaan eten (sla met aardappels, ei, stukjes witlof, tomaat en welke restjes ik nog meer in de koelkast tegenkom erdoor), wat lappen in de wasmachine stoppen. En opeens is de ochtend alweer voorbij. Snelsnel tafel dekken, eten met Leeuwenhart, hem en mezelf de deur uitwerken en racen naar school. Weer langs de rivier, nu met de zon in m’n rug. Bijna te warm.
Lekker treuzelen op school, nog een keertje op de schommel. En nog een keertje dan. Oke, nu echt de laatste keer. En weer naar huis. Roversdochter heeft er ook zin in en fietst jongehondeachtig-hard voor me uit. Ik blijf breed glimlachend wat achter en kijk naar haar voorovergebogen ruggetje en wapperende vlechten. Ze laat zich uitrijden en als ik naast haar ben vraagt ze: Mag ik de sleutel, mam? Dan fiets ik vast vooruit!
(Niet helemaal realistisch, want we moeten nog 10 minuten fietsen, onder andere langs een mega-groot kruispunt. Maar zij vind zichzelf allang groot genoeg!!)
Thuis eet ze nog 4 boterhammen (nadat ze er al 2 op school heeft gegeten…) terwijl ik mijn lappen uit de machine haal en buiten aan de droogmolen hang. In de zon en de wind wapperen ze als de zomer. Volgegeten huppelt Roversdochter zingend naar buiten en ontdekt meteen het doolhof-huisje tussen de lappen.
Als ik nog wat in het wilde weg in de tuin wat planten en struiken sta te knippen, komt Leeuwenhart thuis met een vriendje. Snel wat eten en drinken en weer naar buiten. -We hoeven geen jassen aan, want we gaan toch rennen- Later, bij het avondeten, giechelt ‘ie waarom dat zo: We gingen aanbellen en als er werd opengedaan zeiden we: Hallo. Ik ben Jan-de-Brandweerman. Zie eens hoe ik rennen kan! En dan renden we zo hard we konden weg….
Ik snap het, want ik ging vroeger met vriendjes in winkels vragen of ze ook hartedileek (of wat we dan ook het grappigste vonden klinken op die dag) hadden. En als dan met een zucht (daarhebjezeweer) werd gezegd dat ze dat niet kenden, dan duwden we elkaar naar buiten om op de stoep te kronkelen van de lach…. Met het gevoel dat we iets heel stouts deden, maar we deden het lekker toch!
Ondertussen zit Roversdochter met vriendinnetje-van-de-overkant te babbelen in de lappentent onder de droogmolen met d’r knuffel, pennen, boekjes, paraplu en portemonnee. En ik maak de sla.
En ik hoef maar 1 keer te dreigen met spullen weggooien alsjenuNUnietmeteengaanopruimen, voordat we aan tafel gaan.
WAT een heerlijke dag!

• Reageer... (9)

Zo’n grappig filmpje! Soms wil je echt even een flink robbertje vechten met je lief. Maar dat doe je natuurlijk niet. In plaats maak je elkaar af met venijnige gemene opmerkingen…. Alsof dat zoveel beter is… Eigenlijk.. in mijn geval toch wel. Manlief is echt sterk en zou mij flink kunnen verwonden. Maar goed dat hij dat niet doet. Toch. ;-D

• Reageer... (1)

Wat ik met het garen (ja naaimachinegaren, Maureen!) gehaakt heb, is nogal ongelijk, dus mooi plat wordt het niet. Maar niet getreurd, ik maak er bloemetjes van, die met een kraaltje eronder aan een lijntje genaaid toch een vlaggetje vormen.
.
Ik ben vandaag met mijn vriendin naar Satsang geweest. Dat was de tweede keer. Alleen van verschillende mensen. Dit was van Prajnaparamita.
Satsang gaat over wie je bent in je diepste kern. Los van alle rollen en etiketjes die je in de loop van je leven draagt. De vorige keer vond ik het eigenlijk meer lijken op een vragen-uurtje-bij-meester, die ook zo nu en dan wat schouderklopjes uitdeelde. Totdat hij me aankeek en toen gebeurde er wat. Mijn ogen op steeltjes klapten opeens weer op hun plek en ik werd wat door elkaar geschud. De rest van de dag had ik een heerlijk stil kussentje binnenin me, waardoor de waan van de dag niet te diep binnendrong.
Deze keer was het een lichte gebeurtenis. Er werd gezongen in het begin en aan het einde, wat me echt raakte. Golven van ontroering. En de hele satsang was licht, soms grappig en veel waar.
.
Ik ben altijd bang te zweverig gevonden te worden met dit soort dingen, maar dit is wat echt is voor me en dus wil ik het graag delen.
.
Ik krijg de laatste tijd ook erg veel energie door The Kills, waarvan ik een stukje wilde laten zien/horen, maar ik heb gisteravond een hele tijd daarmee geploetert en het lukt me niet. Maar daardoor zaten ze zo in mijn hoofd, dat ik echt uren heb wakker gelegen. Veel te veel energie. Niet meer ’s avonds luisteren, dus. Net als koffie…

• Reageer... (6)

Maureen van Jikkes heeft mij getagged. De bedoeling is dat je de vragen beantwoordt en er een vervangt door een andere en er nog een bij maakt. En dan acht anderen het stokje doorgeeft.
.
Mijn obsessie op dit moment
is vlaggetjes haken.
Ja dat is best een obsessie. Ik bedacht vannacht dat ik veel mooiere kleuren in garen dan in breiwol/katoen-hoe-noem-je-die-draadjes heb. Dus ik ben met mijn kleinste haaknaald met garen aan het haken. Het is een enorm gepruts, maar ik vind het erg mooi worden. Het voelt ook heel teer…
.
Wat ik nu draag
grijze sportbroek-roze rokje-roze shirt-dun vestje
.
Doe ik vaak een dutje
nee nooit. Dat vind ik zonde van m’n tijd. Ik krijg meer energie van iets moois maken.
.
Wie heb ik voor het laatst een knuffel heb gegeven
dat is Leeuwenhart toen ik hem weltrusten zei
.
Wat ik zou willen veranderen
is onze tuin. Het is zoveel werk om alle onkruid en mos te lijf te gaan en het lijkt nauwelijks iets uit te maken. Ik begin meestal ook te laat…
.
Wat wordt het avondeten
Voor morgen weet ik het nog niet. Vanavond was het spagetti met raapsteeltjes.
.
Wat ik het laatst gekocht heb
zijn stofjes op de markt, waarvan ik deze tas heb gemaakt voor mijn vriendin. Ik heb er een vakje in gemaakt, waar je de tas in kan opbergen om hem als extra tas mee te nemen in je tas.. (Tas-tas-tas snap je?
.
Ik luister nu naar
de regen op het dakraam
.
Welk weertype is jouw favoriet en waarom
Eigenlijk hou ik van elk soort weer dat het een paar dagen is geweest. Ik moet altijd nogal wennen aan nieuw weer. (Behalve als het al dagen aaneen hard regent en ik er steeds door moet… Maar zo nu en dan natregenen vind ik ook niet zo vreselijk. het is heerlijk om dan weer thuis te komen en wat droogs aan te doen. En zulke luchten!!!!)
Ik heb altijd een paar dagen nodig om uit m’n huisje en m’n kleren te kruipen bij mooi weer en vaak is het dan alweer over…
.
Hoe laat sta ik gewoonlijk op
tussen 7 en 7:30
.
Mijn doel is
tevreden zijn met het leven zoals dat door mij heen stroomt
.
Zeg iets tegen de persoon die jou getagged heeft
Maureen Ik heb diep diep respect voor je dat je 7 kinderen verzorgt, opvoedt en aandacht geeft en ook nog energie en tijd hebt om mooie dingen te maken en erover te bloggen!!!
.
Ik zou wel eens een dagje willen ruilen met
een muzikant. Ik speel geen instrument, maar het lijkt me heerlijk om mooie muziek te maken!
.
Welke films kan ik keer op keer bekijken
Pff, daar kan ik nu niet opkomen. We kijken vaak detectiveseries, maar om die nou nog een keer te zien, dan is de spanning er wel af. (Manlief heeft kasten vol opgenomen detectives, maar ik geloof niet dat we er wel eens een nog een keer kijken..)
.
mijn favoriete theesmaak
sterremix, droomthee
.
Wat ik lees
Weer een boek van Claire Chambers “Leren zwemmen”. Ook een aanrader.
.
Wat mij het meest plezier geeft, maar ook een schuldgevoel
bloggen als Roversdochter beneden voor de tv zit.
.
Hoe het landschap van mijn gedachten eruit ziet
ik zou willen dat het wijds en nevelachtig was. Maar het is eerder erg hobbelig en bebost met veel kronkelige zijwegen..
.
De laatste quote
ik heb niet zoveel met quotes. Ik kan wel iets erg mooi vinden, maar onthou het nooit.
.
Welke vaardigheid ik zou willen hebben, wat mezelf betreft
in staat zijn mee te gaan met de stroom. Niet willen dat de situatie anders zou zijn dan die is.
.
Waar wacht ik op
tot er genoeg regelmaat is dat ik toe kom aan flink doorwerken aan mooie dingen en als ik genoeg heb, ze verkopen.
.
welke kleur heeft mijn muur
in deze kamer is het lichtgroen
*
*
Ik tag vier anderen, acht vond ik wel erg veel: Susan InSite, Mus, Sarakan en Nicole

• Reageer... (5)

Ik ben aan het haken geslagen. Met in het vooruitzicht twee verjaardagen (mei en juni pas, dus ik heb nog even) ga ik nu eens mooie slingers maken. En het is een heerlijk werkje. Roversdochter is ziek thuis, dus veel anders kan ik ook niet.
Ik hou van dat doorschijnende. Van stoffen en weefsels die er bijna niet zijn. Nu moet ik alleen nog mooie draadjes zoeken. Ik heb een heleboel wol, ooit in een opwelling gekocht van iemand die ging stoppen met haar weefhobby. Maar de draadjes in de goeie dikte… dunte eigenlijk, zijn niet in kleuren die het zo vrolijk en helder maken als ik me voorstel.
Kleuren vind ik zowiezo lastig. Bij anderen past alles geweldig bijelkaar en lijkt het zo vanzelf te zijn ontstaan. Maar ik ben er altijd mee aan het worstelen. Dan pak ik vlotjesweg leuke stofjes, zoals ik denk dat je dat doet en dan naai ik er wat van, mezelf onderwijl op m’n schouder kloppend dat ik dat zo flitsend kan. Halverwege besluipt de twijfel me en ga ik wikken en wegen, dit erbij en dat eraf, of toch maar die bovenste onder…. En ik klak m’n tong en zeg tsss tegen mezelf, dat dacht ik al wel, zo gemakkelijk gaat dat heus niet hoor… En het eind van het liedje is dat ik de hele boel boos in een hoekje gooi, jengelend waarom ik dat nou nooit heb geleerd.. Vervolgens maak ik iets heel anders en dat wordt dan weer wel naar m’n zin…. Of ik heb geen puf meer om wat dan ook te doen, en ga beneden op m’n kinderen en Manlief mopperen om omhetevenwat en dat lucht ook aardig op.
Dus…. Waar hebben jullie dat geleerd, mooie combinaties zomaar uit je mouw schudden?

• Reageer... (17)

Samen op de bank. Wat heb ik in gedachten?
Roversdochter: Het heet Hadiho en het is roze en blauw. Het is zo rond als de lucht, maar het is het niet….
Manlief: Uuhm, kun je het eten?
Roverdochter (schatert): Dat zou ik maar niet doen!!!
Manlief geeft het op.
Roversdochter: De Wereld!!!!
.
Wie had dat gedacht…

• Reageer... (3)

Toen ik het poppenbedje liet zien dat ik gemaakt had, kwam de vraag hoe ik dat gemaakt had. Ik kan het moeilijk in woorden beschrijven, vandaar dat ik me vanmiddag even lekker heb uitgesloofd in illustrator.
Daar gaat ‘ie dan:
.
Je hebt een lapje voor de buitenkant en een lapje voor de binnenkant nodig en daartussen een vulling. Bij alledrie knip je een vierkant uit de hoeken.
.
Dan neem je een van de lapjes en naai je de randen die je net geknipt hebt aan elkaar. Je stikt dus vier naadjes en dan heb je een laag bakje. Dat doe je net zo bij het andere lapje. Dan heb je twee lage bakjes. Ik heb de vulling niet genaaid, zodat je niet de kans hebt dat het bakje van de vulling te klein of te groot is.
.
Dan keer je het lapje van de buitenkant om, zodat de rafelranden binnen in het bakje zitten. Daar leg je de vulling in en daarop het lapje van de binnenkant. (Deze moet je dus niet omkeren, maar dat wijst zich vanzelf natuurlijk.) Duw het goed aan, zodat het mooi glad zit.
.
Dan heb ik de zijnaden een keer doorgestikt (dus door de drie lagen), maar dat werd niet erg mooi, dus misschien blijft het ook wel goed zitten als je dat achterwege laat. Dan steek je met een naald en draad door de drie lagen van een hoek en weer terug en maak je een knoopje in het draad en knip de draad niet te kort af. Doe dat met elke hoek en daarna zo hier en daar tussen de hoeken in ook.
.
Dan knip je de bovenranden van de drie lagen gelijk en naai je een bias-bandje erop. Dit heb ik volgens deze geweldige uitleg van Amy Karol gedaan!
Dan kun je nog in de bodem knoopjes naaien, voor de sier en zodat het nog wat beter op z’n plek blijft zitten.
En klaar!

• Reageer... (4)

Dit is waar ik de laatste dagen mee bezig ben geweest. Het is de verassing voor Sara in ruil voor het abc-boek. Ik kan het dus nog niet helemaal laten zien, maar kan het ook niet laten een hoekje… Dan is het nog steeds een verrassing, toch?
.
We hebben wat stormachtig weer gehad in ons kleine huisje… Leeuwenhart en zijn vriendjes waren op de terugreis van school wat aan het harrewarren met een groepje meisjes uit hun klas. (Negen schijnt een heftige leeftijd te zijn… Verwarrend enzo.) Er werd wat heen en weer uitgedaagd en gedonderjaagd op de fiets. Hier wist ik niets van tot vrijdag tussen de middag terwijl mijn pannenkoeken op het vuur stonden een moeder van een meisje kwam klagen over Leeuwenhart. Ik schrok een beetje, dacht dat mijn zoon een pestkop bleek te zijn en we hebben er boven de ietwat verbrande pannenkoeken een flink gesprek over gehad. Vervolgens kwam hij maandag thuis vertellen dat zij nu hem lastig viel op de fiets, waarover we hartelijk hebben gelachen.
Klaar, einde verhaal, hij keek wel uit het nog eens te doen.
Maar die moeder en haar dochter dachten daar anders over en stonden maandagavond opnieuw helemaal over de rooie op de stoep. Leeuwenhart lag al in bed en kon zich niet verdedigen. Dus gingen wij dinsdag samen naar meisje en moeder om het nu eens echt uit te praten.
Meisje was er niet en wij kregen een scheldtirade. Trillend liepen we weer naar huis.
Ik heb er ’s nachts niet van geslapen. Maar de volgende dag ben ik eens rond gaan vragen bij de andere ouders en kinderen en de juf en het blijkt allemaal geweldig mee te vallen….. Pfoe, ik heb vannacht weer goed geslapen en zie ook de zon ineens weer!!!!

• Reageer... (11)

Vanmiddag, terwijl we pannenkoeken aan het eten waren, werd er een pakketje gebracht. Het abc-boek dat Sara me stuurde!!!! Het is echt nog mooier dan ik dacht! Dank je wel Sara!!!! Ik ga snel verder met jouw pakketje!
.
We zaten trouwens pannenkoeken te eten omdat ik er niet aan had gedacht om brood te halen… Dat was dubbeldom, want ik merkte het gisteravond om tien uur. Ik ben echt heel slecht in dat soort dingen. Dan ben ik erg tevreden met mezelf dat ik er ’s ochtends aan denk te kijken of er brood is voor het middageten, en vergeet ik dat we de volgende ochtend ook brood moeten eten. Het was al vaak bijna mis gegaan, nu dus echt. Dus vanochtend extra vroeg uit bed om pap te maken van havermout met melk. (Wat we gelukkig altijd in huis hebben.) Maar dat was helemaal niet erg, de zon scheen, en we hadden voor de verandering nu eens alle tijd… Dus voor herhaling vatbaar. Leeuwenhart vroeg al of ik niet vaker het brood kon vergeten.
En ja hoor! Ik had het plan om meteen na school bij de bakker langs te gaan, maar…. Tja, net voor dat Leeuwenhart thuiskwam…
We hadden gelukkig nog pannenkoekenmeel in de kast staan. Dat werd dus weer een feestje!
Dus ben ik nu toch weer erg in m’n nopjes met mezelf. Dat ik zo goed ben in improviseren!! Haha!
.
Mijn Leeuwenhart heeft trouwens ook een website, met tentoongestelde dingen. Helemaal zijn eigen ding. Zelf de foto’s gemaakt, Met hulp (echt alleen hulp, hoor!) van Manlief de website in elkaar geknutseld…

• Reageer... (6)

Nou, ik ben druk geweest! Mijn Roversdochter gaat deze week alle ochtenden naar school. Dus dan hoef ik niet meer na twee ochtenden om te schakelen naar rondscharrelen op kleuter tempo en dan na die dag weer omschakelen naar mijn dingen. Dat doe ik namelijk niet zo makkelijk, schakelen. (Daarom is het ook maar goed dat ik niet auto rij..!) Ik ben altijd veel tijd kwijt met me verzetten of wennen aan de nieuwe situatie. Als de alleen-uurtjes zijn begonnen loop ik een beetje met m’n ziel onder m’n arm door het huis te miezen. En ik wacht tot ik weer wat ga doen. Na een tijdje schiet me opeens te binnen waar ik ook alweer mee bezig was. Maar dat duurt dus even. Als er minder dan een etmaal tussenzit en dan liefst nog met vaste regelmaat, dan blijf ik wel in m’n stroom, maar een hele dag is teveel.
.
Deze week was dus heerlijk!! Ik heb een bedje gemaakt voor de poppen van Roverdochter. Niet dat ze daar nu erg veel mee doet, maar voor de orde en netheid in huis is het beter dat ze in een bedje liggen dan in een hoge toren in de poppenwagen gepropt. Misschien nodigt het dan ook meer uit om mee te spelen…
EN omdat ik natuurlijk erg modegevoelig ben, ging ik eens proberen of ik een stempel kon snijden. Dit is er een van. De andere laat ik nog niet zien, omdat die gebruikt gaat worden voor een verrassingspakket voor Sara in ruil voor het abc3d boek dat ze mij gaat sturen!
.
Een spinnetje, een spinnetje,
dat zocht een vriendinnetje.
Het zocht eens hier, het zocht eens daar:
“O, had, ik mijn vriendinnetje maar!”
.
.
.
.
.
Nog een spinnetje, nog een spinnetje,
Dat zocht een vriendinnetje.
het zocht eens hier, het zocht eens daar:
“O, had, ik mijn vriendinnetje maar!”
.
.
.
.
.
Twee spinnetje, twee spinnetjes,
Die zochten een vriendinnetje.
Ze zochten hier, ze zochten daar:
Toen vonden ze elkaar!

• Reageer... (10)