jarig jetje
Lekker in de tuin. Zandbak. Waterbaan. Familie (kleine neefjes! 
), buurkinderen. Taart. Kletsen. Mmmm lekker dagje!
de kroon
Poseren ging niet meer van harte zo aan het einde van de dag, maar ze vond hem wel mooi! (’s Morgens toch in ieder geval, later werd ‘ie te warm, en toen was het ook meteen helemaal gedaan… Had ik daar gisteravond nog zo hard aan gewerkt, tot in de late uurtjes.. :-\ )
wat een maand
Deze maand struikelen wij van vakantie naar ziekte, van crematie naar feest. Afgelopen week had Roversdochter vakantie en Leeuwenhart liep drie dagen de avondvierdaagse. De vierde dag werd hij ziek. Dus hij kon de intocht niet meelopen. Hij kon de dag erna niet naar het jaarlijkse feest op school. Niet meedoen met de diabolo-wedstijd waarin hij heel goed is en al weken voor oefende. Niet meedoen aan de playbackshow, waarvoor hij met vriendjes had geoefend. En ’s nachts liep hij ijlend rond. Steeds werd ik weer wakker door een mannetje op de rand van mijn bed met weer een andere rare vraag of vreemd verhaal en een gek hoog (ijl) stemmetje. (mammamammawiljemehelpen… dieeneiszoklein… mammamammmakommes.. ikkrijgdatkleinenietlos… Euh?Wat zeg je Leeuwenhart? mammaikhebzovandiekruimels… daarkrijgikhetechtwarmvan… Euhm??)
.
Nu is het bijna weer feest. Roversdochter is dinsdag jarig. Morgen komt familie mijn zelfgemaakte chocolade-sinaasappel taart eten. In een hartvorm gebakken, met zo weinig mogelijk suiker (alleen de suiker van de chocola, de rest heb ik gezoet met ahornsiroop, agavesiroop en rijstestroop. Zeg maar alle zoetmiddelen die ik in de kast had staan..) Vanavond maak ik de kroon. Maandag gaan we met ons vieren naar Ouwehands. Woensdag tracteren op school met sinaasappelcakejes (ook zonder suiker) en ’s middags komen vriendjes aardbeientaart eten en toverlessen nemen….
.
Tussen het zieke-verzorgen, bakken, schoonmaken, kado’s kopen en toverdingen verzinnen heb ik mijzelf een nieuw rokje aangeschaft. En ben ik met een nieuwe amigurumi begonnen. Zijn benen moeten nog worden vastgemaakt en hij krijgt een hanekam. Oranje. En een weer betere Leeuwenhart zat met z’n voeten in de emmer samen met z’n zussie en z’n buurmeissie.
Donderdag ga ik languit op de bank.
blieb blieb
Nou, deze filmpjes gingen eerst weer even mis. Maar nu is het gelukt.
Dit keken wij dus. Een Koreaanse film. Verrassend, ontroerend, onverwacht grappig.
‘I’m a cyborg but that’s oke’ van Park Chan-wook.
amigurumi
Ik heb de smaak van amigurumi te pakken!!! Het is zo leuk, en helemaal niet onmogelijk moeilijk. Eigenlijk gewoon steeds maar rondjes haken! En op YouTube zijn er tal van tutorials te vinden.
.
Ik heb al een hele tijd geleden van de schoonmoeder van mijn zus een zak met restjes wol gekregen en tot mijn schande moet ik bekennen dat ik haar helemaal vergat te bedanken. Dus toen ik het boekje over amigurumi weer in mijn kast zag staan leek me dat wel een goed kadootje. Zij houdt van muisjes, dus ik haakte een muisje uit het boek. Maar dat ging vreselijk mis. Het boek heeft het steeds over stokjes, maar dat zijn gewoon vasten!!!!! (Let dus op iedereen die dit boek ook heeft!! Het gaat er echt raar uitzien met stokjes!!!) Na tig keer uithalen heb ik zelf maar een muisje bedacht.
.
En ik vond hier een simpele bouwplaat voor een klein doosje.
.
Wij zijn ondertussen lekker bijgekomen van alle emoties. Nu gaan we naar de verjaardag van Roversdochter. Ik heb net een kaartje voor het kinderfeestje gemaakt. Het wordt een toverfeest, dus het moest een toverkaartje worden. Best geslaagd, vond ik zelf. Alleen mijn relatie met de printer is ronduit slecht te noemen. Hij doet echt nooit wat ik hem opdraag. Vanuit Illustrator schuift hij de pagina omlaag, zodat de bovenrand wit is en de onderkant van het document eraf valt. Dat had ik al voorzien deze keer, dus dacht ik slim vanuit Adobe Reader te gaan printen. Meestal ging dat wel goed. (Althans, Manlief lukt dat, maar ja zij staan ook op betere voet met elkaar!) Nu zei Adobe Reader dat hij aan het printen ging, toen dat hij printte en toen dat hij klaar was. Maar niks hoor! Er gebeurde helemaal niets! Niet eens aanstalten. Of een foutmelding, ofzo. De printer deed alsof z’n neus bloedde… Nou. Manlief er maar bij geroepen. (‘Jeemig, kan jij niks alleen…!’) Hij eerst vanuit Illustrator, ja precies wat ik zei! En het werd ook wat groenig. Toen de halve dag gezocht wat het kon zijn, terwijl ik trappelend naast hem stond. (‘Schiet dat nou eens op?!’) Toen vanuit Word. Dat ging best goed, alleen het werd wel nog groener! Nou ja ik dus aan de slag in Word, alles goed op papier krijgen.. En toen proefprinten voordat ik het enige mooie dikke glitterige vel dat we hadden erin stopte. Nou dat werd toch wel behoorlijk groen… Maar ja, het was bijna vijf uur, en de kaartjes moesten weggebracht worden.. Dus toch maar printen op dat ene vel… Echt het was alsof ik het een tijdje in algwater had laten weken!!!
Manlief vond het wel bijdragen aan het tovereffect. Maar ik heb tegen de printer gezegd dat we gaan uitkijken naar een nieuwe!
.
Is tie nou helemaal!!!
.
Trouwens… Heeft er iemand nog suggesties voor spelletjes of knutseltjes voor een toverfeestje? Ik ben een beetje uitgeïnspireerd qua feesten..
En heeft er iemand toevallig nog een printer over die wat beter in de omgang is..?
Zo
Nou dat was me het weekje wel! Zaterdag vierden we Leeuwenharts kinderfeestje en tussen de voorbereidingen en stress of het wel ging lukken door kregen we een rouwkaart van een lieve vriendin van Manlief. Ze was na anderhalf jaar ziek toch nog onverwacht overleden. Dus we gingen donderdag als een gek alles regelen om op vrijdag naar de andere kant van het land te rijden om de crematie bij te wonen. Het was erg mooi en heel erg verdrietig. Mijn hart voelt zwaar als ik aan haar en haar vriend denk…
Maar daar hadden we niet al te veel tijd voor, want zaterdag moesten we zeven wilde jongens in het goeie pad leiden tijdens het feestje. We hebben spelletjes gedaan en gelopen rond een boerderij. Gelopen, gelachen, gekletst, gewonnen en verloren.
Zondag waren we erg moe. Maar voldaan. En nog verdrietig.
’s Nachts kreeg Roversdochter waterpokken en heeft ze de hele nacht gehuild van de pijn en de kriebel. En ze beef huilen. En schreeuwen. En springen en schudden van de pijn. Twee dagen en twee nachten. En ik ging stilletjes tussendoor op de wc zitten huilen, omdat ik haar niet kon troosten en niet kon vasthouden. Ik heb haar ingesmeerd, in een havermoutbad gezet, ingesmeerd en tussen de pijn door een paar zinnetjes voorgelezen. Tot ze weer huilde en me niet meer kon horen.
.
Dinsdagavond om tien uur sliep ze. En werd ze langzaam weer beter.
.
Tjee, wat een rotziekte!!!!
En toen was ik moe!! En niet voldaan, maar leeg… En ook nog verdrietig.
.
Gisteren vond ik amigurumi in mijn kast en ben ik op de bank begonnen met haken. Rustig naast Roversdochter. En nu heb ik haar alweer geknuffeld en zit ze naar Knofje te kijken, die we tussen de pijn door steeds zochten, maar die zich helemaal in het hoekje van de tv-kast had verstopt…
.
Ik weet nog niet precies wat het gaat worden. Moet nog een paar amigurumi haken voor ik het echt in de vingers heb, maar als ik het zo lang volhou, wordt het vast leuk!
in het bos dus
Zoals ik al zei, maar toch nog wat foto’s.
van uitersten
Koninginnedag in de stad waar ik ben opgegroeid. Waar ik niet erg graag meer zou wonen, maar wat toch nog mijn plek is. Voor mij was het niet een dag met een zwart randje, maar met een enorm zwart gapend gat. Van een kwartier, met rafels lopend naar vandaag en verder. Een kwartier was ongeveer de tijd dat wij ons hart en onze mond vasthielden en onze ogen in de tv boorden omdat we dachten dat het helemaal niet onwaarschijnlijk was dat onze zwager en neefje precies op die plek stonden. Op die plek vanaf waar de mensen waren rondgestrooid over het kruispunt. Voor ons een kwartier. Toen belde hij met vrolijke stem dat ze terecht waren, nog niet echt een idee van de verschrikking 200 meter verder, vaag gehoord over een dom ongeluk. En ons bloed stroomde weer door onze lijven en onze tranen van onze wangen. En de rest van de dag waren we van slag en opgelucht en beschaamd dat we blij waren dat het anderen waren…
.
En toen we weer wat waren bijgekomen en met Leeuwenhart zwartekantvandewereldgesprekken hadden gehad gingen we naar het bos om onze harten en hoofden te gaan laven aan de energie van de natuur. En eens flink alle bomen te gaan tikken en achter elkaar aan te rennen, omdat we dat kunnen.
.
En vandaag is Leeuwenhart tien jaar geworden. Het vriendjesfeest werd uitgesteld omdat ze merendeels aan het uitreizen gingen naar weg van hier, dus maakten we er met ons vieren een feessie van. We stapten in de auto en we reden het hele land door en we gingen onder andere naar de miniatuur van waar mus was. En we hadden een heel gezellige dag.
.
En nadat ik veel te kort ga slapen staan we weer veel te vroeg op om veel te veel broodjes te smeren. Dan doen we die samen met maar net genoeg koffie en veel melk in de bolderkar en nemen onze familie mee het bos in. Dan gaan we een flink stuk lopen en veel kletsen en lachen en we gaan uitzoeken wie het beste kan en het verste komt en dan kletsen en lachen we nog meer. En dan gaan we blij zijn met al onze lieve schatten en als we dan weer thuis komen dan gaat de Tienjarige op zijn veel te grote nieuwe fiets waar hij makkelijk op kan rondjes fietsen en gaat Roversdochter touwtje springen op het plein en dan zakken wij tweeën tegen elkaar aan rozig en erg vermoeid en dan zijn we heel voldaan.
.
Zo dus dan weten jullie dat. Dan ga ik dit niet nog allemaal een keer bloggen als ik moe maar voldaan ben. Want dan ben ik moe. Maar voldaan!