consuminderen




Ik maakte van oude kleren, die mij te klein zijn geworden nieuwe. Rok en hempje werden jurkje, volgens patroon van een jurkje dat ik al 15 jaar heb en nog steeds goed zit. Simpel: onderkant van het hempje eraf geknipt, bovenkant van de rok eraf, en dan aan elkaar genaaid. (De vlekken op de eerste foto komen doordat het nog nat was. Ik had geen geduld te wachten totdat het droog was, dus snel een foto en nat verknipt, hihi!) Lange rok werd wikkelrokje. En er liggen meteen weer twee nieuwe projecten op de tafel. Een rok die ik al verknipt heb, daar naai ik morgen een mooi bandje omheen en voilà, weer een wikkelrokje. (Dat nooit te klein zal worden!!!) En een ‘t shirt met een andere rok in ongeveer hetzelfde oranje gaan onder het mes om weer een jurkje volgens datzelfde patroon te worden. Ik heb de smaak helemaal te pakken!!! Vanmiddag reed ik even bij het naaiatelier langs en heb een afspraak gemaakt om eind augustus een les patroontekenen te krijgen… Ik ga nu kleren maken die niet te strak zitten en mijn figuur mooier maken. En ik kan ze dan ook makkelijker groter of kleiner maken als mijn figuur verandert… Ha! Ik hoef nooit meer in van die stomme pashokjes te kruipen om vervolgens veel te veel geld te betalen voor iets dat toch niet helemaal geweldig, maar het beste dat er te vinden was…
.
Maar even over consuminderen… Wij zijn echt goed bezig op bepaalde gebieden. Kopen alle kleren voor de kinderen op tweedehandsbeurzen en vullen het aan in de tweedehandswinkel als dat nodig is. Bijna al onze meubelen komen van marktplaats. Of zijn zelf gemaakt. Kadootjes maak ik zoveel mogelijk zelf. Zowiezo kijken we als we iets nodig hebben eerst of het zelf te maken is… (En ik heb een abonnement op het tijdschrift Genoeg..) Maar ik wil mezelf niet consuminderaar noemen. Daarvoor moet je plannen namelijk en dat lukt mij niet zo best. Ik ga op pad en merk na een uur dat het etenstijd is omdat we allemaal honger krijgen. Hadden we broodjes moeten smeren, drinken mee moeten nemen… Bij het pakken voor de vakantie zijn we een keer onze jassen en zelfs dikke truien vergeten omdat het hier bloedheet was bij vertrek. Maar in Luxemburg vroor het ’s nachts en was het in ons tentje bitter koud. Dus moesten we nieuwe truien kopen terwijl we er thuis echt genoeg hadden…
En vaak na een lange sliert gebroken nachten heb ik echt zo’n zin om even in de quiltwinkel te duiken en koop ik lapjes of een boek. En net heb ik een dure (maar mooie!!!!) regenjas gekocht!!!!
.
Nu lees ik weer leuke bespaar boeken en heb echt weer zin om onze geldzaken onder de loep te nemen en te proberen met minder uit te komen. Maar eerlijk gezegd bezwijk ik zo snel voor verleidingen of gemakzucht… Hmmm, pff… We gaan na de vakantie (Drenthe is het geworden, langs alle hunebedden! Leuk!! Spannend!!!) al onze administratie op de eettafel uitstorten en weer eens lekker rekenen en deze keer echt langer volhouden om minder uit te geven. Dan kan uiteindelijk Manlief misschien wel minder gaan werken… Dat kan best als we ons best doen. Denk ik.





Nou! We hebben weer wat te stellen gehad met ons Roversdochtertje. Net na een heerlijk weekendje waarin we onze bloedjes van kindertjes hadden uitbesteed aan opa’s en oma’s, werd ze weer ziek. Vier dagen buikpijn, verstopt zitten, op de bank liggen en nauwelijks eten. Vier nachten wakker van buikpijn, spugen, angst. Uiteindelijk dokter gebeld (was op vakantie – altijd als we ‘m nodig hebben) en laxeermiddel gekregen. Toen was het na 1 kleine dosis opgelost. En de nachten zijn na een laatste nacht van 1 tot 5 gespookt te hebben ook weer rustig…. Al twee nachten! Pffff!
Al schandalig lang geleden kreeg ik dit 
Jaaaaaah, we hebben eindelijk vakantie!!!! In de stromende regen zijn we naar huis gefietst, onze vakantie tegemoet. Met een huilende Roversdochter die geen trap meer wilde doen, de regen die in mijn ogen stroomde en ze deed prikken en op mijn rug kleine riviertjes maakte en in golfjes mijn schoenen binnengutste… Ik was al blij met de vakantie, maar nu helemaal!! En toen kwamen we thuis en was Manlief er al overwachts.. Hij stroopte onze nattigheid af, droogde ons met een handdoek en stak ons in warme, droge kleren. Wat een weelde!
Zo wat ben ik net natgeregend zeg! Poeh!! Ik heb naar meteen een regenpak gekocht. Een vreselijk lelijk ding, helaas… Maar vorig jaar ben ik op zoek geweest naar een mooie regenjas en dat lukte ook niet. Dus, omdat ik een goede regenjas voor de vakantie ook nodig heb, toch maar zo’n lelijk pak gekocht. Balen. Ik wil geen lelijke dingen kopen. Alle mooie regenjassen hadden geen capuchon, en de meeste konden ook niet helemaal tot boven dicht. Die zijn er dus alleen voor de sier. Waarom kan er niemand een mooi EN functioneel regenpak ontwerpen? Zo moeilijk moet dat toch niet zijn?

Door jullie aanmoedigingen krijg ik nog meer zin om dingen te maken! Net tussen heen en weer naar school racen deze tas gemaakt. Ik werk denk ik best netjes, vind het heerlijk om lekker langzaam te frutten aan iets. Als het niet helemaal mijn zin is, het weer uit te halen… En dan weer opnieuw te doen. Maar het is tegelijk ook wel een nadeel, omdat ik dan minder snel zomaar wat doe. Ik heb tijden dat ik zo twijfel of de combinatie van stoffen of kleuren, of het ontwerp wel echt perfect is, dat ik niets meer maak. Maar dat gaat meestal ook samen met dat ik toch al minder goed in m’n vel zit. En ik merk nu dat ik door dus gewoon te doen, ik me ook beter ga voelen. Werkt dus twee kanten op!





Ik ben lekker aan het maken geslagen afgelopen dagen. Voor zussie twee kussentjes voor in haar bakfiets. En daarvoor hadden ze zo belachelijk veel stof gekocht dat ik er ook een boodschappentas van maakte en nog is pas de helft ervan gebruikt. Gelukkig is het wel erg leuke stof! Oilcloth, katoen dus, met een waterdichte laag erop met oudhollandse tegeltjes.