een beetje terug
We gingen op de fiets naar Drenthe. Bepakt en bezakt door prachtige natuur. We zetten ons paleisje tussen de bomen in het paradijs. En na een nachtje spugen maakten we gevaarlijke pijlen en bogen en stuurden we de kinderen en hun vriendje op jacht. En na een paar dagen gingen we op weg naar een ander paradijs voor ons paleis, maar ook toen werden enkelen van ons ziek en moest ons Leeuwenhart spugend nog tien kilometer fietsen door weliswaar nog prachtiger nauur dan waarvan we kwamen. Ook een nacht in een sprookjesachtig b&b maakte hem niet beter en we togen weer naar huis. (Dank aan lieve opa en oma!!!)
.
Maar niet lang getreurd: we herpakten ons en een paar dagen later hadden we opa gekidnapt in zijn caravan en we hielden hem een week gegijzeld in Winterswijk. Waar hem vreselijke dingen gebeurden: de kinderen lieten hem verliezen met jeu de boulen, er werd informatie uit hem gepeuterd over vreemde vruchten, vliegende beesten en er werd hem zelfs een boekje over insecten afhandig gemaakt door Roversdochter… Uiteindelijk kregen we medelijden en brachten hem netjes weer terug naar zijn huis, waar hij naar de laatste berichten nog aan het bijkomen is…
.
En ik ook. Ik ben bijna weer terug. Moet nog even m’n plekje vinden, maar dan ben ik weer vol in blogland terug!
Tot dan!