vruchten van vandaag




Wat ben ik toch hardleers! Ik zei vorige week nog zo tegen mezelf: stel jezelf haalbare eisen!!! En nu ben ik weer aan het eind van mijn kinderloze dag en zie ik terug op een dag vol haast en voel ik me teleurgesteld… Brrr, wanneer luister ik toch es!!?! Suffie!
.
Goed, om mezelf te laten zien dat ik juist een erg productief dagje had, hier het resultaat….
Ja! Dat valt eigenlijk best mee, Liset! Dat zie ik nu ook wel!!
Ggggh, hehe…
(Ik ben soms toch zo’n moeilijk mens om mee te leven. Is er echt niets om over te klagen, dan zoek ik gewoon wat!!!)
.
Maar goed. Ik heb kringels gehaakt. Om een armbandje van te maken. Of een broche. Of een watdanook-versiering.
En ik ben weer lekker aan de stempel gegaan… Nu vind ik het er meer op lijken, maar moet ik op zoek naar een stempelkussen met wat meer felle kleuren voor op papier.
En ik heb een poppetje gemaakt. Om op reis te sturen naar een fijn huis. Ik was toch niet zo tevreden met de vorige poging. Dat was effe snel, en na een paar uur in een hoekje, vond ik ‘m eigenlijk niet meer echt geweldig.. Maar hiermee ben ik best tevreden. Dus die gaat van de week op pad, om een kind ergens blij te maken… Ik ben echt benieuwd hoe dat gaat…
.
(trouwens, over hardleers gesproken… Ik ben voor de ontelbaarste keer weer vergeten m’n labeltje erin te naaien… grmblh!!! Ik denk dat ik ‘m maar tatoeëer met m’n stempel op z’n been.)



Ik won de give-away van vermiljoen, zoals ik al zei. En dit zijn de stofjes! Prachtig!!! Ze liggen gewassen te wachten tot ik er iets moois van ga maken.. Dankjewel Vermiljoen!!!
Nu heb ik een hele dag zonder kinderen. (Behalve dan een half uur tussen de middag en een half uur als de school uit gaat…) En nog is het veel te weinig! Volgens m’n zussie moet ik haalbare doelen stellen, zodat ik niet teleurgesteld ben. Maar ik kan zo moeilijk inschatten wat haalbaar is in die zee van tijd die zo’n hele dag voor mij is. Na jaren van kleine gesprokkelde stukjes tijd lukt dat niet meer zo…
Hier is ‘ie dan. Gemaakt van allerlei restjes. 


Ik ben lekker bezig om dingen te maken die ik ga verkopen. Maar overal om me heen in blogland duiken winkeltjes op, of zijn ze in de maak. Ik twijfel. Dit gaat lijken op water naar de zee dragen. Waarom wil ik dit doen? Het begon als zo’n lekker romantisch voornemen. Ik ga eens flink geld verdienen met wat ik het liefste doe. Maar ja. Dat gaat natuurlijk nooit lukken als de hele wereld al geld verdiend met dezelfde dingen. Het houdt ergens op… Over verzadiging enzo..
Dinsdag had ik mijn eerste naailes! Mijn taille blijkt twee maten kleiner te zijn dan mijn heupen. (Om het maar even positief te zeggen, mijn heupen zijn natuurlijk niet twee maten groter!!!) Dus daarom zitten broeken mij ook nooit. Nu ga ik leren om een patroon aan te passen aan mijn maten… Leuk!!! Ik leer dat in 

Kijk, ik ben lekker op dreef, zien jullie wel? En niet alleen hiermee. Ik heb zelfs (misschien wel voor het eerst ooit!!!) het huishouden onder controle!!! Haaa, wie had dat ooit gedacht.. Alle was weg, huis gestoft en gezogen, keuken en badkamer schoon, beneden staat pizzadeeg te rijzen en tomatensaus in de koelkast over van gisteren (toen het helaas niet zo erg lekker was, maar daar ga ik straks nog wat aan doen…) Ik borrel helemaal!!!

Het duurde even… oké, iets langer dan even, maar nu ben ik er echt weer!! Ik heb altijd een boel tijd nodig om te acclimatiseren in veranderde situaties. En ik ben erg druk geweest met gordijnen naaien en het opnieuw inrichten van de klas van Roversdochter. Maar mooi is het geworden!!! Gisteren heb ik de allerlaatste gordijnen opgehangen (Vrije School, hè! Daar hangt wel twee keer zoveel stof in de klas als in andere scholen!!)