Land van Li – weblog

Ik ga een serie aankleedpopjes maken. Deze eerste die ik maakte ben ik alweer kwijt, want Roversdochter wilde haar alsjeblieftalsjeblieft hebben. Of anders precies zo’n zelfde! Komt me eigenlijk wel goed uit, want dan kan ik meteen es zien of ze wel bestand is tegen vijfjarige vingertjes.
Ik ben er een hele dag mee bezig geweest! Ik heb net een lockmachine (bij de aldi) gekocht en wil nu alles locken. Dus toen ik het lijfje had getekend, uit karton geknipt op stof overgetrokken en geknipt, ratste ik alles onder de lockmachine door…. whaah!! Even vergeten dat je niet van die korte bochtjes kan maken met dat ding (moet er nog aan wennen, snap je, dat locken) Dus lijfje in de prullenbak, opnieuw overtrekken en knippen, en nu maar gewoon met de naaimachine met een heel klein steekje en dan keren… oempf!! Zie dat maar es gekeerd te krijgen… die mini armpjes en beentjes! Weer in de prullebak. Weer overtrekken en knippen. Oke, met een smal zigzagje dan maar. Dat ging, maar ondertussen tijdens steeds maar weer hetzelfde werk opnieuw doen, ging mijn overijverige brein zich vervelen en bedacht dat het wel erg leuk zou zijn om het lijfje niet te vullen met wol, maar met lijnzaad en lavendel. Dubbel zo leuk, een popje dat je aan kunt kleden en onderwijl ook nog heerlijk ruikt!
Dus een trechter gedraaid van een A4-tje en lijnzaad met lavendel gemixt. En vullen maar! Maar dit popje had zich voorgenomen om zich niet zomaar gewonnen te geven, dus toen ik na een half uur prutsen eindelijk die O!@Y&#trechter in dat %Y&krr^!#openingetje had gewurmd bleef al dat heerlijke geurspul gewoon zitten waar het zat in de trechter. En toen ik na echt m’n best te hebben gedaan – tot tien geteld en zeker niet de hele boel door de kamer gegooid te hebben!! (echt ik ben het toppunt van geduld!) – de boel maar weer uitelkaar trok om es te zien waarom dat nou niet lukte, stroomden de zaadjes over de tafel….. AAAAAH overal behalve in het popje!!! Dus alles vervloekend en met stoom uit m’n oren heb ik dat klereding volgepropt met wol en toen ben ik naar beneden gestampt, smijtend met alle deuren (sorry buren) en ben mokkend en mopperend op de bank gaan wachten tot ik eindelijk iets fatsoenlijks ging maken om haar aan te trekken. Want dat rotwicht begon het boven wel koud te krijgen, en ik ben ook geen onmens.
.
Maar nu, ben ik wat afgekoeld (t’is een paar dagen geleden) en ben ik best tevreden. En voor een tweede popje hoef ik dit natuurlijk niet allemaal nog es te doen, dan doe ik het in een keer goed, heb ik besloten. Dus ik ga binnenkort voor de gezinsuitbreiding. (Zal ik ze allemaal namen geven? Ben ik nooit zo goed in, maar is wel leuk!)
.
En terwijl ik wacht tot de lap waaruit ik de poppelijfjes ga knippen zichzelf gewassen heeft, ben ik wat aan het stempelsnijden geslagen. Ook weer kleertjes waarmee je een (spook-want geen hoofd) poppetje kunt stempelen en als kleurplaat kunt inkleuren… Gaat ook nog vervolgd worden! (zeker omdat dat wassen nog niet zo snel lijkt te gaan gebeuren…)